Adhyaya 356
Forms Accomplished by Unādi (affixes) — उणादिसिद्धरूपम्
ব্যাকৰণৰ পাঠক্রমত এই অধ্যায়ে তদ্ধিতৰ পাছত উণাদি-প্ৰত্যয়ৰ আলোচনা কৰে—ধাতুৰ পাছত যোগ হোৱা বিশেষ প্ৰত্যয়, যাৰ দ্বাৰা প্ৰচলিত শব্দৰূপ সিদ্ধ হয়। কুমাৰৰ উপদেশধর্মী ভংগীত কিছুমান উদাহৰণ দিয়া হৈছে; যেনে উণি-প্ৰত্যয়ে ‘কাৰু’ (কাৰিগৰ)। তাৰ পাছত বৈদিক প্ৰয়োগত ‘বহুল’ভাৱে পোৱা উণাদি-সিদ্ধ বা পৰম্পৰাগত ৰূপসমূহৰ নৈঘণ্টু-ধাঁচৰ তালিকা বিস্তাৰিত হয়। এটা স্থানত পাঠভেদৰ উল্লেখ কৰি ভিন্ন পাঠ-পরম্পৰাৰ পঠনান্তৰো সূচোৱা হৈছে। পশু, আত্মীয়তা, স্থান, বস্তু আৰু ভাব-গুণ আদি শব্দৰূপ দি, যজ্ঞ, অধ্যয়ন আৰু শাসনত শুদ্ধ ভাষাৰ জৰিয়তে ধৰ্মসেৱাত এই জ্ঞান সহায়ক হয়।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
It introduces Unādi-pratyayas—suffixes applied after verbal roots—and illustrates resulting siddha (accepted/established) word-forms, emphasizing their frequent (bahula) occurrence in Vedic usage.
It reflects awareness of pāṭha-bheda (recensional variation) and flags a problematic reading as tautological; the note indicates that even proposed alternatives at that locus may not be fully convincing.
By stabilizing word-formation and meaning, it supports correct scriptural reading, accurate ritual language, and disciplined scholarship—treating linguistic mastery as a component of dharma-oriented vidyā.