
Teaching of the One-Principle (Ekatattva) Initiation (एकतत्त्वदीक्षाकथनम्)
ভগৱান অগ্নিয়ে বশিষ্ঠ ঋষিক ‘একতত্ত্ব-দীক্ষা’ নামৰ সংক্ষিপ্ত দীক্ষা-পদ্ধতি বৰ্ণনা কৰে, যি ঈশান-कल्प আৰু প্ৰতিষ্ঠা-বিধিৰ পৰিসৰত সহজ উপায় বুলি গণ্য। সাধকে প্ৰথমে নিজে ক্ৰম অনুসাৰে সূত্ৰবন্ধ আদি পূৰ্বকর্ম সম্পূৰ্ণ কৰিব লাগে। তাৰ পিছত কালাগ্নিৰ পৰা শিৱলৈকে সমগ্ৰ তত্ত্ব-শ্ৰেণীক একে সম পৰম সত্যত অন্তৰ্নিৱেশ কৰিব—যেন এক সূতাত মণি গাঁথা। শিৱতত্ত্বৰ পৰা দেৱতাৰ আহ্বান কৰি, পূৰ্বোক্ত গৰ্ভাধানাদি সংস্কাৰ মূলমন্ত্ৰৰ বলত সম্পাদন কৰিব আৰু পূৰ্ণতাৰ বাবে শুল্ক/দক্ষিণা আদি সকলো দায় অৰ্পণ কৰিব। শেষত তত্ত্ব-বাতযুক্ত ‘পূৰ্ণ’ দীক্ষা দি কোৱা হৈছে—এটা পদ্ধতিতেই শিষ্যৰ নিৰ্বাণসিদ্ধি যথেষ্ট। উপসংহাৰত যোজনা আৰু স্থিৰত্বৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট কলশে শিৱ-কুম্ভাভিষেক কৰা হয়।
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षासमापनं नाम अष्टाशीतितमो ऽध्यायः अथोननवतितमो ऽध्यायः एकतत्त्वदीक्षाकथनं ईश्वर उवाच अथैकतात्त्विकी दीक्षा लघुत्वादुपदिश्यते सूत्रबन्धादि कुर्वीत यथायोगं निजात्मना
এইদৰে আদিম মহাপুৰাণ অগ্নিপুৰাণত ‘নিৰ্বাণ-দীক্ষা-সমাপন’ নামৰ অষ্টআশিতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া ঊননবতিতম অধ্যায়—‘একতত্ত্ব-দীক্ষা-কথন’ আৰম্ভ। ঈশ্বৰ ক’লে—এতিয়া লঘু হোৱাৰ বাবে ‘একতত্ত্বিক’ দীক্ষা উপদেশ কৰা হয়। যথাযোগ্য নিজে সূত্ৰবন্ধ আদি পূৰ্বকর্ম সম্পাদন কৰিব।
Verse 2
कालाग्न्यादिशिवान्तानि तत्त्वानि परभावयेत् समतत्त्वे समग्राणि सूत्रे मणिगणानिव
কালাগ্নিৰ পৰা আৰম্ভ কৰি শিৱান্ত তত্ত্বসমূহক পৰমভাৱে ধ্যান কৰিব। সমতত্ত্বত সিহঁত সকলো সম্পূৰ্ণভাবে একত্ৰ—সূত্ৰত মণিগণ যেনেকৈ গাঁথা থাকে।
Verse 3
आवाह्य शिवतत्त्वादि गर्भाधानादि पूर्ववत् मूलेन किन्तु कुर्वीत सर्वशुल्कसमर्पणं
শিৱতত্ত্বাদি দেৱতাক আহ্বান কৰি, গৰ্ভাধান আদি ক্ৰিয়াসমূহ পূৰ্বোক্ত বিধি অনুসাৰে—কিন্তু মূলমন্ত্ৰেৰে—সম্পন্ন কৰিব লাগে; আৰু সকলো শুল্ক/দক্ষিণা আদি দেৱতালৈ সমৰ্পণ কৰিব লাগে।
Verse 4
प्रददीत ततः पूर्णां तत्त्ववातोपगर्भितां एकयैव यया शिष्यो निर्वाणमधिगच्छति
তাৰ পিছত তত্ত্বৰ প্ৰাণবায়ুৰে গৰ্ভিত সম্পূৰ্ণ বিদ্যা/উপদেশ সেই একমাত্ৰ পদ্ধতিতেই দিব লাগে, যাৰ দ্বাৰা শিষ্য নিৰ্বাণ লাভ কৰে।
Verse 5
योजनायै शिवे चान्यां स्थिरत्वापादनाय च दत्वा पूर्णां प्रकुर्वीत शिवकुम्भाभिषेचनं
যোজনাৰ বাবে শিৱাক এক কুম্ভ আৰু স্থিৰত্ব প্ৰদানৰ বাবে শিৱক আন এটা কুম্ভ অৰ্পণ কৰি, তাৰ পিছত পূৰ্ণ কুম্ভ সমৰ্পণ কৰি শিৱ-কুম্ভাভিষেক সম্পন্ন কৰিব লাগে।
Its concision and unifying method: the entire tattva-series (Kālāgni through Śiva) is contemplated as held within one equal Reality, enabling a complete transmission through a single streamlined procedure.
By framing correct preliminaries, tattva-contemplation, mūla-mantra-based rites, and Śiva-kumbha abhiṣeka as a complete initiatory transmission (pūrṇā) through which the disciple is said to attain nirvāṇa.