Adhyaya 323
Chapter 323 — The Six-Limbed Aghora Astras (षडङ्गान्यघोरस्त्राणि)
এই অধ্যায়ত ষড়ংগযুক্ত অঘোৰাস্ত্ৰ-মন্ত্ৰক সংক্ষিপ্ত, প্ৰযুক্তিগত সূত্ৰৰূপে দাঙি ধৰি সমাপ্তি কৰা হৈছে; ই বলৱৎ ৰক্ষামূলক প্ৰয়োগত বিপদ-নিবাৰণৰ বাবে ব্যৱহাৰ হয়। আগ্নেয় মন্ত্ৰশাস্ত্ৰ ধাৰাত ‘অস্ত্ৰ’ক আচার-সক্ৰিয় ‘উপকৰণ’ বুলি ধৰা হয়, যাৰ ফল শুদ্ধ উচ্চাৰণ, সংকল্প আৰু অংগ/ন্যাস-গঠনত সঠিক বিন্যাসৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। ৰুদ্ৰ-শান্তিৰ ঠিক আগতে ইয়াৰ স্থাপনাই এক উদ্দেশ্যমূলক শিক্ষাক্ৰম দেখুৱায়—প্ৰথমে তীক্ষ্ণ অপোত্ৰাসক অস্ত্ৰ-মন্ত্ৰেৰে হুমকি নিষ্ক্ৰিয়কৰণ, তাৰ পিছত শান্তিদায়ক আৰু পুনঃস্থাপনমূলক ক্ৰিয়াৰে সাধক আৰু পৰিবেশ স্থিৰ কৰা। সেয়ে অধ্যায়টি আক্রমণাত্মক ৰক্ষা পৰা সামঞ্জস্যপূর্ণ প্ৰতিকাৰলৈ সেতু হৈ, শুদ্ধি, সুৰক্ষা আৰু আধ্যাত্মিক প্ৰস্তুতিৰ ধৰ্মীয় ধাৰাবাহিকতাত মন্ত্ৰ-ক্ৰিয়াৰ সমন্বয় প্ৰকাশ কৰে।
Shlokas
Verse 1
उरूप चट प्रचट कट वम घातय हूं फट् अघोरास्त्रम् इत्य् आग्नेये महापुराणे षडङ्गान्यघोरस्त्राणि नाम द्वाविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ त्रयोविंशत्यधिकत्रिशततमो ऽध्यायः रुद्रशान्तिः ईश्वर उवाच शिवशान्तिं प्रवक्ष्यामि कल्पाघोरप्रपूर्वकम् सप्तकोट्यधिपो घोरो ब्रह्महत्याद्यघार्दनः
‘উৰূপ, চট্, প্রচট্, কট্, বম্, ঘাতয়, হুঁ, ফট্’—এইটো অঘোৰাস্ত্ৰ-মন্ত্র। এইদৰে অগ্নি মহাপুৰাণত ‘ষড়ঙ্গ অঘোৰাস্ত্ৰ’ নামৰ ৩২৩তম অধ্যায় সমাপ্ত। এতিয়া ৩২৪তম অধ্যায় ‘ৰুদ্ৰশান্তি’ আৰম্ভ। ঈশ্বৰে ক’লে: “অঘোৰ-কল্পৰ পূৰ্বে স্থাপিত শিৱশান্তিৰ বিধান মই ক’ম। সাত কোটি গণৰ অধিপতি ভয়ংকৰ (অঘোৰ) ৰুদ্ৰে ব্রহ্মহত্যা আদি পাপ নাশ কৰে।”
Verse 2
उत्तमाधमसिद्धीणामालयो ऽखिलरोगनुत् दिव्यान्तरीक्षभौमानामुत्पातानां विमर्दनः
তেওঁ উত্তম আৰু অধম—সকলো সিদ্ধিৰ আশ্ৰয়, সকলো ৰোগৰ নাশক, আৰু দিব্য, অন্তৰীক্ষ, ভৌম—এই তিনিও ক্ষেত্ৰৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা উৎপাতৰ দমনকাৰী।
Verse 3
विषग्रहपिशाचानां ग्रसनः सर्वकामकृत् प्रायश्चित्तमघौघार्तौ दौर्भाग्यार्तिविनाशनम्
ই বিষ, গ্ৰহপীড়া আৰু পিশাচক ‘গ্ৰস’ কৰি নিষ্ক্ৰিয় কৰে আৰু সকলো কামনা পূৰ্ণ কৰে। পাপৰ প্ৰবাহত পীড়িত হলে ই প্ৰায়শ্চিত্ত, আৰু দৌৰ্ভাগ্যজনিত দুখ-যন্ত্ৰণা নাশ কৰে।
Verse 4
एकवीरन्तु विन्यस्य ध्येयः पञ्चमुखः सदा ब्रह्महर्यादिमर्दन इति ख शान्तिके पौष्टिके शुक्लो रक्तो वश्ये ऽथ पीतकः
একবীৰৰ ন্যাস সম্পন্ন কৰি সদায় পঞ্চমুখ দেৱতাৰ ধ্যান কৰিব লাগে; তেওঁ “ব্ৰহ্মা-হৰি আদি মর্দনকাৰী” নামে খ্যাত। শান্তি আৰু পৌষ্টিক কৰ্মত শ্বেত, বশ্য কৰ্মত পীত, আৰু পৰম্পৰানুসাৰে ৰক্তবৰ্ণ ৰূপে কল্পনা কৰিব।
Verse 5
स्तम्भने धूम्र उच्चाटमारणे कृष्णवर्णकः कर्षणः कपिलो मोहे द्वात्रिंशद्वर्णमर्चयेत्
স্তম্ভন কৰ্মত ধূম্ৰ (ধূসৰ) বৰ্ণে, উচ্চাটন আৰু মাৰণ কৰ্মত কৃষ্ণ বৰ্ণে, কৰ্ষণ কৰ্মত কপিল (তাম্ৰ-বাদামি) বৰ্ণে, আৰু মোহ কৰ্মত বত্রিশ বৰ্ণৰ সমষ্টিৰে পূজা কৰিব।
Verse 6
त्रिंशल्लक्षं जपेन्मन्त्रं होमं कुर्याद्दशांशतः गुग्गुलामृतयुक्तेन सिद्धो ऽसिद्धो ऽथ सर्वकृत्
মন্ত্ৰটি ত্ৰিশ লক্ষ বাৰ জপ কৰি, তাৰ দশমাংশ পৰিমাণ হোম কৰিব লাগে। গুগ্গুলু আৰু অমৃতযুক্ত আহুতিৰ দ্বাৰা সাধক সিদ্ধ হয়; পূৰ্বে অসিদ্ধ হলেও সৰ্বকাৰ্য সাধনত সক্ষম হয়।
Verse 7
अघोरान्नापरो मन्त्रो विद्यते भुक्तिमुक्तिकृत् अब्रह्मचारी ब्रह्मचारी अस्नातः स्नातको भवेत्
অঘোৰ মন্ত্ৰতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আন কোনো মন্ত্ৰ নাই—ই ভুক্তি আৰু মুক্তি দান কৰে। ইয়াৰ প্ৰভাৱত অব্ৰহ্মচাৰীও ব্ৰহ্মচাৰী হয়, আৰু অস্নাতও স্নাতকৰ দৰে শুদ্ধ হয়।
Verse 8
अघोरास्त्रमघोरन्तु द्वाविमौ मन्त्रराजकौ जपहोमार्चनाद्युद्धे शत्रुसैन्यं विमर्दयेत्
‘অঘোৰাস্ত্ৰ’ আৰু ‘অঘোৰ’—এই দুয়ো মন্ত্ৰৰাজ। জপ, হোম, অৰ্চনা আদি প্ৰয়োগে, যুদ্ধতেও, শত্রুসেনাক চূর্ণ কৰিব পাৰি।
Verse 9
रुद्रशान्तिं प्रवक्ष्यामि शिवां सर्वार्थसाधनीं पुत्रर्थं ग्रहनाशार्थं विषव्याधिविनष्टये
এতিয়া মই ৰুদ্ৰ-শান্তিৰ বৰ্ণনা কৰিম—ই শিৱময়, মঙ্গলদায়িনী আৰু সৰ্বাৰ্থসাধিনী; পুত্ৰলাভ, গ্ৰহদোষনাশ আৰু বিষ-ব্যাধি বিনাশৰ বাবে এই শান্তি কৰা হয়।
Verse 10
दुर्भिक्षमारीशान्त्यर्थे दुःस्वप्नहरणाय च बलादिराज्यप्राप्त्यर्थं रिपूणां नाशनाय च
দুৰ্ভিক্ষ আৰু মহামাৰীৰ শান্তিৰ বাবে, আৰু দুঃস্বপ্ন নিবারণৰ বাবে; বল আৰু ৰাজ্যলাভৰ বাবে, আৰু শত্রুনাশৰ বাবেও (ই অনুষ্ঠান কৰা হয়)।
Verse 11
अकालफलिते वृक्षे सर्वग्रहविमर्दने पूजने तु नमस्कारः स्वाहान्तो हवने तथा
যেতিয়া কোনো গছত অকালে ফল ধৰে—ই সৰ্বগ্ৰহবিক্ষোভৰ লক্ষণ—তেতিয়া পূজাত নমস্কাৰ (প্ৰণাম) কৰিব লাগে; আৰু হৱনত আহুতি-মন্ত্ৰৰ শেষ ‘স্বাহা’ৰে কৰিব লাগে।
Verse 12
आप्यायने वषट्कारं पुष्टौ वौषन्नियोजयेत् चकारद्वितयस्थाने जातियोगन्तु कारयेत्
আপ্যায়ন (পোষণ/তৃপ্তি) কৰ্মত ‘বষট্’ প্ৰয়োগ কৰিব লাগে; আৰু পুষ্টি (বৃদ্ধি-সমৃদ্ধি) কৰ্মত ‘বৌষট্’ নিয়োজিত কৰিব লাগে। য’ত ‘চ’ দ্বিত্ব হয়, ত’ত উপযুক্ত জাতি-বৰ্ণেৰে সন্ধি (জাতিযোগ) কৰাব লাগে।
Verse 13
ॐ रुद्राय च ते ॐ वृषभाय नमः अविमुक्ताय असम्भवाय पुरुषाय च पूज्याय ईशानाय पौरुषाय पञ्च चोत्तरे विश्वरूपाय करालाय विकृतरूपाय अविकृतरूपाय विकृतौ चापरे काले अप्सु माया च नैरृते अ सर्वभूतसुखप्रद वायुपत्रे ऽथ नियतौ पुरुषे चोत्तरेन च सर्वसान्निध्यकर ब्रह्मविष्णुरुद्रपर अनर्चित अस्तुतस्तु च साक्षिन तुरु पतङ्ग पिङ्ग ज्ञान शब्द सूक्ष्म शिव सर्वप्रद ॐ नमःशिवाय ॐ नमो नमः शिवाय ॐ नमो नमः ईशाने प्राकृते तत्त्वे पूजयेज्जुहुयाज्जपेत् ग्रहरोगादिमायार्तिशमनी सर्वसिद्धिकृत्
“ওঁ ৰুদ্ৰায় চ তে; ওঁ বৃষভায় নমঃ। অবিমুক্ত, অসম্ভৱ, পূজ্য পুৰুষ, ঈশান, পৌৰুষ—আৰু পঞ্চোত্তৰ (নামসমূহসহ); বিশ্বৰূপ, কৰাল, বিকৃতৰূপ, অবিকৃতৰূপ, আৰু পৰকালত পুনৰ বিকাৰ প্ৰকাশকাৰী; জলত অৱস্থিত মায়া, আৰু নৈঋত (দক্ষিণ-পশ্চিম) শক্তি; সৰ্বভূতসুখপ্ৰদ; ‘বায়ুপত্ৰে’, নিয়ত পুৰুষত, আৰু উত্তৰ (দিশ/মুখ)তো; সৰ্বসান্নিধ্যকৰ, ব্ৰহ্মা-বিষ্ণু-ৰুদ্ৰপৰ; অনৰ্চিত হলেও স্তুত্য; সাক্ষী; তুরু, পতঙ্গ, পিংগ; জ্ঞান, শব্দ, সূক্ষ্ম; শিৱ, সৰ্বপ্ৰদ। ‘ওঁ নমঃ শিৱায়; ওঁ নমো নমঃ শিৱায়; ওঁ নমো নমঃ ঈশানে।’ ঈশানৰ প্ৰাকৃত তত্ত্বত এই মন্ত্রেৰে পূজা, হৱন আৰু জপ কৰিলে গ্ৰহ-ৰোগাদি আৰু মায়াজনিত আৰ্তি শান্ত হয় আৰু সৰ্বসিদ্ধি লাভ হয়।”
Frequently Asked Questions
It presents the Aghorāstra-weapon mantra and frames it within a six-limbed (ṣaḍaṅga) mantra-technology used for protection and forceful neutralization.
By emphasizing disciplined mantra-use for protection and purification, it supports dharmic stability (safer ritual space and mind), which the text treats as a prerequisite for higher sādhana and liberation-oriented practice.