Adhyaya 315
Chapter 315: नानामन्त्राः (Various Mantras)
মন্ত্ৰশাস্ত্ৰৰ ধাৰাবাহিকত এই অধ্যায়ত অগ্নিদেৱে বীজাক্ষৰযুক্ত আৰু ‘ফট্’ আদি আদেশধর্মী সমাপ্তিযুক্ত প্ৰয়োগ-মন্ত্ৰসমূহ বৰ্ণনা কৰে। ‘হূঁ’ৰে আৰম্ভ কৰি ‘খেচ্ছে’ পদে অলংকৃত আৰু তীব্ৰ সমাপ্তিযুক্ত মন্ত্ৰ-ৰচনাৰ বিধান দিয়া হৈছে। তাৰপিছত ‘সৰ্বকৰ্মসাধিনী’ বিদ্যাৰ ফল—বিষ আৰু সংশ্লিষ্ট উপদ্ৰৱ নিবারণ, আৰু মাৰণ বিষ বা ঘাতক আঘাতে মৃত্যুসন্ন ব্যক্তিক পুনৰ্জীৱিত কৰাৰ ক্ষমতা—উল্লেখিত। আন লঘু মন্ত্ৰসমূহ বিষ-শত্ৰু দমন, পাপজন্য ৰোগজয়, বিঘ্ন আৰু দুষ্ট শক্তি নিবারণৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট; বশীকৰণ-প্ৰয়োগো আছে। শেষত ‘কুব্জিকা-বিদ্যা’ক সৰ্বসিদ্ধিদায়িনী ৰূপে বিস্তাৰে দিয়া হয় আৰু ঈশে স্কন্দক উপদেশ দিয়া মন্ত্ৰ-পরম্পৰাৰ পৰৱৰ্তী প্ৰসঙ্গৰ ইঙ্গিত কৰা হয়।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे स्तम्भनादिमन्त्रा नाम चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच आदौ हूंकारसंयुक्ता खेचछे पदभूषिता वर्गातीतविसर्गेण ह्रीं हूंक्षेपफडन्तका
এইদৰে অগ্নি মহাপুৰাণত ‘স্তম্ভনাদি মন্ত্ৰ’ নামৰ ৩১৪তম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া ৩১৫তম অধ্যায় ‘নানামন্ত্ৰ’ আৰম্ভ। অগ্নি ক’লে—আদিতে ‘হূঁ’কাৰ সংযুক্ত হ’ব, ‘খেচ্ছে’ পদেৰে অলংকৃত হ’ব, আৰু বৰ্ণবৰ্গাতীত বিসৰ্গসহ ‘হ্ৰীং—হূঁ—ক্ষেপ—ফড়্’ যুক্ত হৈ মন্ত্ৰৰ অন্ত্যাংশ হ’ব।
Verse 2
सर्वकर्मकरी विद्या विषसन्धादिमर्दनी ॐ क्षेचछेतिप्रयोगश् च कालदष्टस्य जीवने
এই বিদ্যা সৰ্বকৰ্মসাধিকা আৰু বিষ তথা সংশ্লিষ্ট উপদ্ৰৱ মৰ্দনকাৰী। ‘ওঁ ক্ষেচ্ছে’ আদি মন্ত্ৰপ্ৰয়োগ কালদষ্ট (মৃত্যুগ্ৰস্ত) ব্যক্তিক জীৱিত কৰিবলৈ স্মৃত।
Verse 3
ॐ हूं केक्षः प्रयोगोयं विषशत्रुप्रमर्दनः स्त्रीं हूं फडितियोगोयं पापरोगादिकं जयेत्
‘ওঁ হূঁ কেক্ষঃ’—এই প্ৰয়োগ বিষ আৰু শত্ৰু মৰ্দনকাৰী। আৰু ‘স্ত্ৰীং হূঁ ফড়্’—এই যোগ পাপজন্য ৰোগাদি জয় কৰে।
Verse 4
खेछेति च प्रयोगो ऽयं विघ्नदुष्टादि वारयेत् ह्रूं स्त्रीं ओमितियोगो ऽयं योषिदादिवशीकरः
‘খে’ উচ্চাৰণৰ এই প্ৰয়োগে বিঘ্ন আৰু দুষ্টশক্তি আদি নিবারণ কৰে। ‘হ্ৰূং স্ত্ৰীং ওঁ’ যুক্ত প্ৰয়োগে নাৰী আদি বশীকৰণ হয়।
Verse 5
खे स्त्रीं खे च प्रयोगो ऽयं वशाय विजयाय च ऐं ह्रीं श्रीं स्फें क्षौं भगवति अम्बिके कुब्जिके स्फें ॐ भं तं वशनमो अघोराय सुखे व्रां व्रीं किलि किलि विच्चा स्फ्रौं हे स्फ्रं श्रीं ह्रीं ऐं श्रीमिति कुब्जिकाविद्या सर्वकरा स्मृता भूयः स्कन्दाय यानाह मन्त्रानीशश् च तान् वदे
‘খে স্ত্ৰীং খে’—এই প্ৰয়োগ বশীকৰণ আৰু বিজয়ৰ বাবে। (মন্ত্ৰ:) ‘ঐং হ্ৰীং শ্ৰীং স্ফেং ক্ষৌং—হে ভগৱতী অম্বিকে, কুব্জিকে—স্ফেং; ওঁ ভং তং—বশনমো; অঘোৰায়; হে সুখে—ব্ৰাং ব্ৰিং; কিলি কিলি; বিচ্চা; স্ফ্ৰৌং; হে স্ফ্ৰং; শ্ৰীং হ্ৰীং ঐং শ্ৰীম্।’ এইয়াই কুব্জিকা-বিদ্যা; সৰ্বকাৰ্যসাধিকা বুলি স্মৃত। পুনৰ ঈশে স্কন্দক যি মন্ত্ৰ ক’লে, সেয়াও মই ক’ম।
Frequently Asked Questions
The chapter foregrounds mantra-formation and deployment: bīja-syllable sequencing (e.g., hūṃ/hrīṃ/strīṃ), inclusion of a defining pada (“khecch(e)”), and forceful terminations like phaḍ, each tied to a specific prayoga (application).
It presents applied powers—protection, healing, obstacle removal, and control—as dharma-situated technologies within the Purāṇic worldview, implying that efficacy should be governed by restraint, right intent, and alignment with higher puruṣārthas rather than mere coercive gain.