
Chapter 146 — Aṣṭāṣṭaka Devī-s (अष्टाष्टकदेव्यः)
এই অধ্যায়ত অগ্নি (ঈশ্বৰবাণী ৰূপে) ত্ৰিখণ্ডী—ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু মাহেশ্বৰী—ক মাতৃকাসকলৰ গোপন ‘হৃদয়’ৰ সৈতে সংযুক্ত মন্ত্ৰ-গঠন হিচাপে উপস্থাপন কৰে। মাতৃশক্তিসকল লক্ষ্যসিদ্ধিদায়িনী, অক্ষয়, বাধাহীন গতি-সম্পন্ন আৰু বশীকৰণ, উচ্চাটন, মূলন আদি কৰ্মত সক্ষম—বিশেষকৈ শত্রুকৃত্য ছেদন আৰু সিদ্ধিলাভৰ বাবে। ‘বিচ্চে স্বাহা’ অন্ত মন্ত্ৰখণ্ড, পাঠভেদ, পদ/শব্দ গণনা আৰু বৃহৎ মন্ত্ৰসমষ্টিত বিন্যাস উল্লেখ কৰা হৈছে। পাঁচ প্ৰণৱ-সীমাৰ সৈতে জপ-উপাসনা, পদসন্ধিত কুব্জিকা-হৃদয় সংযোজন, ‘তিনিৰ মাজত’ ধ্বনি-ন্যাস বিধি, শিখা-শিৱা/ভৈৰৱ সূত্ৰ, আৰু ৩২ বৰ্ণক্রম অনুসাৰী ত্ৰ্যক্ষৰ বীজসমূহ (বীজসহিত/বীজবিহীন) বৰ্ণিত। উত্তৰাৰ্ধত কুলানুসাৰে ব্ৰাহ্মণী, মাহেশ্বৰী, কৌমাৰী, বৈষ্ণৱী, বাৰাহী, ঐন্দ্ৰী, চামুণ্ডা, মহালক্ষ্মী আদি দেবীনাম সঙ্কলন কৰি, যুদ্ধজয়াৰ্ণৱ ধাৰাত জয়ৰ বাবে মণ্ডলপূজাৰ গুৰুত্ব দিয়া হৈছে।
No shlokas available for this adhyaya yet.
A Trikhaṇḍī mantra-framework tied to the secret Mātṛkā-hṛdaya, with prescribed japa/worship, pada-sandhi insertion of Kubjikā-hṛdaya, and phonetic (varṇa) arrangements supporting maṇḍala-based victory rites.
It repeatedly frames the Mothers’ powers as operative for jaya: uprooting obstacles/enemies, cutting hostile rites (para-karma), and prescribing maṇḍala worship of specific kula-born goddess groups explicitly “for victory.”
Because mantra efficacy and transmission depend on exact phonetic forms; the chapter preserves variant endings and syllable-forms to document recensional differences while still maintaining counting schemes (pada totals; inclusion within larger mantra sets).