
Chapter 145: Mālinīnānāmantrāḥ (The Various Mantras of Mālinī)
এই অধ্যায়ত ঈশ্বৰে মালিনী-কেন্দ্ৰিত এক নিয়মানুবর্তী মন্ত্ৰ-আচাৰ-কাৰ্যসূচী বৰ্ণনা কৰে, যি স্পষ্টভাৱে ষোঢা-ন্যাস (ছয়বিধ স্থাপন) পূৰ্বে সম্পন্ন কৰিব লাগে। ন্যাসক শাক্ত, শাম্ভৱ আৰু যামল—এই ত্ৰিবিধ পদ্ধতি হিচাপে ব্যাখ্যা কৰি, শব্দ-ৰাশি (ধ্বনি/বৰ্ণসমূহ), তত্ত্ব-ত্ৰয় আৰু দেহত স্থাপনৰ সম্পৰ্ক দেখুওৱা হৈছে। তাৰ পিছত ছন্দ/মন্ত্ৰ-বিভাগ—দ্বাদশাক্ষৰী বনমালা, পাঁচ এককৰ ৰত্নপঞ্চাত্মা, নৱ এককৰ নৱাত্মা; আৰু শাক্ত উপবিভাগত ঝ-চিহ্নিত ১৬ প্ৰতিৰূপযুক্ত ত্ৰিবিদ্যা, অধোৰ-অষ্টক, দ্বাদশাঙ্গ গঠন উল্লেখ আছে। বীজাক্ষৰ আৰু আয়ুধ-মন্ত্ৰৰ অন্তত সৰ্বসাধক মন্ত্ৰ—“ক্রীং হ্ৰৌং ক্লীং শ্রীং ক্রূং ফট্” (ফট্ ত্ৰিবাৰ) দিয়া হৈছে। তাৰ পাছত দীঘল দেহ-ন্যাস: শিৰ, চকু, কাণ, মুখ, দাঁত, কণ্ঠ, কাঁধ, বাহু, আঙুলি, কটি, নাভি, হৃদয়, ঊৰু, জানু, জঙ্ঘা, পাদ আৰু ৰক্ত-মাংস-অস্থি-মজ্জা-শুক্ৰ-প্ৰাণ-কোষ আদি সূক্ষ্ম ধাতুত অক্ষৰ আৰু শক্তি/দেৱতাৰ স্থাপন। শেষত হ্রীং বীজে শক্তিসম্পন্ন ৰুদ্ৰ-শক্তিৰ পূজাই সমগ্ৰ সিদ্ধি প্ৰদান কৰে বুলি কোৱা হৈছে—অগ্নি পুৰাণৰ ব্যৱহাৰিক তান্ত্ৰিক প্ৰযুক্তি আৰু ধৰ্ম-আধ্যাত্মিক লক্ষ্যৰ সংমিশ্ৰণ প্ৰকাশ পায়।
No shlokas available for this adhyaya yet.
A formal taxonomy of nyāsa (Śākta–Śāmbhava–Yāmala) culminating in ṣoḍhā-nyāsa, plus a highly granular syllable-to-deity-to-body mapping (aṅga/śarīra and dhātu/kośa correspondences) used for protection and efficacy.
It treats embodied mantra-installation as sādhana: phoneme (śabda), principle (tattva), and body (aṅga/dhātu) are unified so that worldly aims (protection, victory, accomplishment) are pursued within a consecrated discipline oriented toward dharma and ultimately supported by Rudra-Śakti worship with the Hrīṃ bīja.