Adhyaya 130
Chapter 130: घातचक्रम् (Ghāta-cakra) — Maṇḍalas, Portents, and Regional Prognostics for Victory
ভগৱান অগ্নিয়ে ঘাতচক্ৰৰ উপদেশ আৰম্ভ কৰি জয়লাভ-উদ্দেশ্য মণ্ডলসমূহক চাৰি ভাগত বৰ্ণনা কৰে, তাৰ পিছত আগ্নেয় মণ্ডলৰ লক্ষণ বিশেষকৈ ক’লে। অস্বাভাৱিক বতাহ, সূৰ্য-চন্দ্ৰৰ পৰিবেষ, ভূমিকম্প, ভয়ংকৰ গর্জন, গ্ৰহণ, ধূমকেতু, ধোঁৱাটে জ্বালা, ৰক্তবৃষ্টি, প্ৰচণ্ড তাপ আৰু শিলাপাত আদি অমঙ্গল নিমিত্তক ৰোগ, দুৰ্ভিক্ষ, গাখীৰ উৎপাদন হ্ৰাস আৰু শস্যনাশৰ দৰে সামাজিক-প্ৰাকৃতিক দুখ-কষ্টৰ সৈতে সংযোগ কৰা হৈছে। পাছত নক্ষত্ৰ অনুসাৰে এই নিমিত্তসমূহৰ ভূ-ৰাজনৈতিক ফল বৰ্ণিত—উত্তৰাপথ আদি জনপদত নিৰ্দিষ্ট নক্ষত্ৰকালত অৱনতি, আৰু বায়ব্য, বাৰুণ, মাহেন্দ্ৰ আদি দিশ/তত্ত্ব-অধিপত্যযুক্ত নক্ষত্ৰশ্ৰেণীৰ পৰা বিনাশৰ পৰা আৰোগ্য-সমৃদ্ধিলৈকে ভিন্ন ফল। মুখগ্ৰাম-পুচ্ছগ্ৰাম আদি গাঁও-প্ৰকাৰ, এক ৰাশিত চন্দ্ৰ–ৰাহু–সূৰ্য সংযোগ, আৰু তিথিসন্ধিত সোমগ্ৰাম নিৰ্ণয়ৰ বিধানও আছে। সমগ্ৰ অধ্যায়টো ধৰ্মৰক্ষাৰ্থ যুদ্ধ-জ্যোতিষ আৰু ৰাজ্য-প্ৰগনষ্টিক্সৰ আগ্নেয় বিদ্যা প্ৰকাশ কৰে।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
The chapter systematizes utpāta-reading for statecraft and warfare: it defines Agneya Maṇḍala lakṣaṇas, correlates specific celestial/terrestrial portents with famine and regional decline, and classifies outcomes through nakṣatra and directional (Vāyavya/Vāruṇa/Māhendra) frameworks.
By treating predictive and strategic knowledge as Dharma-aligned vidyā: correct interpretation of omens guides rulers to protect populations, restrain destructive conflict, and uphold cosmic order—turning applied Jyotiṣa and war-science into loka-saṅgraha that supports inner discipline and righteous action.