
Dhanurveda-kathanam (The Teaching of Martial Science)
এই ধনুৰ্বেদ-প্ৰধান অধ্যায়ত ভগৱান অগ্নিয়ে যুদ্ধদক্ষতাক শৃঙ্খলাবদ্ধ ক্ৰমত বৰ্ণনা কৰিছে—হাত, মন আৰু দৃষ্টিৰ সাধনাৰ ফলত প্ৰথমে লক্ষ্যভেদত নিশ্চিততা আহে, তাৰ পাছতহে অশ্ব/বাহন বা যানৰ পৰা কাৰ্য কৰিবলৈ যোগ্যতা জন্মে। পিছত ৰজ্জু আৰু পাশৰ মাপ, পছন্দৰ আকাৰ, আৰু ধনুৰ জ্যাৰ উপযুক্ত পদাৰ্থ উল্লেখ কৰা হৈছে—বিজয় কেৱল সাহসত নহয়, সঠিক নিৰ্মাণতো নিৰ্ভৰশীল। শিক্ষাবিধিত গুৰুৱে সাধকৰ অৱস্থান ঠিক কৰি হাতৰ সমন্বিত ক্ৰিয়া শিকায়। তাৰ পাছত ব্যৱহাৰিক যুদ্ধপ্ৰয়োগ—কবচধাৰী শত্রুৰ ওপৰত ঘূৰ্ণায়মান অস্ত্ৰ কুণ্ডলী কৰি নিক্ষেপ, সম্যক সংযোগ (সমযোগ) অধীন বল্গিত, প্লুত, প্ৰব্ৰাজিত গতি, আৰু জয়ৰ পাছত নিয়মিত বঁধন/নিগ্ৰহ। অস্ত্ৰ বহন আৰু টানিবলৈ পদ্ধতি—তৰোৱাল বাওঁফালে, বাওঁ হাতে দৃঢ় ধৰা, সোঁ হাতে উলিয়োৱা; অস্ত্ৰ, শূল/কাঁটাৰ মাপ আৰু কবচ স্থাপনৰ স্থান। শেষত গতি আৰু মোতায়েনৰ বাবে অশ্ব/বাহনৰ অনুশীলন-সংস্কাৰ বৰ্ণনা কৰি, ধৰ্ম্য বিধিত ব্যক্তিগত কৌশলক ব্যৱস্থাগত প্ৰস্তুতিৰ সৈতে একত্ৰ কৰা হৈছে।
No shlokas available for this adhyaya yet.
Precise martial metrics and materials: e.g., a pāśa (noose) of ten hands, a well-twisted noose of even thirty units, bowstrings made from cotton, muñja, hemp-fibre, sinew, arka-fibre, and rawhide, plus specified handling protocols (left-hand grip/right-hand draw) and dimensional guidance for implements and armor placement.
By subordinating force to discipline and right procedure: mastery begins with control of hand, mind, and sight, proceeds through regulated training under teachers, and culminates in restraint and order (bandha, proper carriage, measured construction), aligning martial capability with dharma rather than aggression.