Adhyaya 213
Chapter 213 — पृथ्वीदानानि (Gifts of the Earth)
ভগৱান অগ্নিয়ে পৃথ্বীদানৰ শৃংখলাবদ্ধ ব্যাখ্যা দিয়ে দানক বিশ্ব-অনুকৰণ আৰু যাগ-প্ৰযুক্তি হিচাপে প্ৰতিষ্ঠা কৰে। পৃথিৱীৰ মান-স্তৰ জম্বুদ্বীপ পৰ্যন্ত নিৰ্ধাৰিত; নিৰ্দিষ্ট স্বৰ্ণ-ভাৰ আদি মাপে আদৰ্শ ‘পৃথিৱী-প্ৰতিকৃতি’ নিৰ্মাণৰ বিধান আছে, য’ত কূৰ্ম আৰু পদ্ম-ৰচনাই জগতাধাৰ আৰু মঙ্গল-বিস্তাৰ সূচায়। তাৰ পিছত ফলশ্ৰুতি—দাতা ব্ৰহ্মলোক লাভ কৰি পিতৃসকলৰ সৈতে আনন্দ কৰে; বিষ্ণু-কেন্দ্ৰিত দানত কামধেনু-ফল প্ৰশংসিত। গোদানক সৰ্বদান বুলি কোৱা হৈছে; বিষ্ণুৰ সন্মুখত কপিলা গাই দান বংশোদ্ধাৰক, অলংকৃত নাৰী দান অশ্বমেধ-সম পুণ্যদায়ক, আৰু উৰ্বৰ ভূমি, গাঁও, নগৰ বা হাট-পট্টণ দান সমৃদ্ধি আৰু সুখ আনে। শেষত কাৰ্ত্তিক মাহত বৃষোৎসৰ্গ (বৃষ-মুক্তি) বংশ-মোচনকাৰী বিধি বুলি কৈ অধ্যায় সমাপ্ত।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
It prescribes graded standards and symbolic constructions for ‘gifting the Earth’ using precise measures and auspicious forms (kūrma/padma), and it links these gifts—along with land, cow, settlement, and bull-release rites—to lineage uplift and attainment of higher worlds such as Brahmaloka.
It treats dāna as a calibrated dharmic act: correct form, material measure, and devotional context (notably before Viṣṇu) convert wealth into merit, benefiting Pitṛs and lineage while orienting the donor toward higher loka-attainments and purified prosperity.