
Chapter 37 — सर्वदेवपवित्रारोहणविधिः (Procedure for Installing the Pavitra for All Deities)
ভগৱান অগ্নি, বিষ্ণুৰ পৱিত্ৰাৰোপণৰ উপদেশৰ পিছত, সকলো দেৱতাৰ বাবে প্ৰযোজ্য ‘সৰ্বদেৱ-পৱিত্ৰাৰোপণ’ বিধি সাধাৰণভাৱে ব্যাখ্যা কৰে। পৱিত্ৰক শুভলক্ষণযুক্ত পাৱন উপকৰণ; শুদ্ধ দ্ৰব্য, যথাযথ মন্ত্ৰধ্বনি আৰু সংস্কৃত অগ্নি-হোমশক্তিৰ সৈতে একত্ৰ হ’লে বিধি সিদ্ধ হয়—ইয়াত দ্ৰব্যশুদ্ধি, ধ্বনি-নিখুঁততা আৰু হোমবল একেলগে ফল দিয়ে। দেৱতাক জগতৰ যোনি/মূল আৰু সৃষ্টিকৰ্তা বুলি সম্বোধন কৰি পৰিয়ালসহ আহ্বান কৰা হয় আৰু প্ৰাতঃকালে পৱিত্ৰক অৰ্পণ কৰা হয়। এই ক্ৰিয়াৰ নাম ‘পৱিত্ৰাৰোপণ’; ই বছৰৰ পূজাৰ ফল প্ৰদান কৰা শুদ্ধিকৰণ আৰু পূৰ্ব অৰ্পণসমূহক সীলমোহৰ দি পৰিপূৰ্ণ কৰা বাৰ্ষিক সমীক্ষা। শিৱ, সূৰ্য, বাণেশ্বৰ আৰু শক্তিদেৱ আদি বাবে বিশেষ গ্ৰহণ-মন্ত্ৰ দিয়া হৈছে। সূত্ৰ/যজ্ঞোপৱীত নাৰায়ণ, অনিৰুদ্ধ, সংকর্ষণ, কামদেৱ আৰু বাসুদেৱে ব্যাপ্ত বুলি ব্যাখ্যা কৰি ৰক্ষা, সমৃদ্ধি, স্বাস্থ্য, বিদ্যা, সন্তান আৰু চাৰিও পুৰুষাৰ্থৰ সৈতে সংযোগ কৰা হৈছে। শেষত পৱিত্ৰকৰ দিব্যলোকলৈ প্ৰেৰণ/বিসৰ্জনে চক্র সম্পূৰ্ণ হয়; পাঠভেদৰ উল্লেখে সংক্রমণ-ইতিহাস সূচায়।
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये विष्णुपवित्रारोहणं नाम षट्त्रिंशो ऽध्यायः अथ सप्तत्रिंशो ऽध्यायः सर्वदेवपवित्रारोहणविधिः अग्निर् उवाच सङ्क्षेपात् सर्वदेवानां पवित्रारोहणं शृणु पवित्र सर्वलक्ष्म स्यात् स्वरसानलगं त्वपि
এইদৰে আদিমহাপুৰাণ অগ্নিপুৰাণত “বিষ্ণু-পবিত্ৰাৰোহণ” নামৰ ছত্রিশতম অধ্যায় সমাপ্ত হ’ল। এতিয়া আৰম্ভ হৈছে সাঁইত্রিশতম অধ্যায়—“সৰ্বদেৱ পবিত্ৰাৰোহণ বিধি”। অগ্নিয়ে ক’লে—সংক্ষেপে সকলো দেৱতাৰ পবিত্ৰাৰোহণৰ বিধি শুনা। পবিত্ৰটো সকলো শুভলক্ষণেৰে সমৃদ্ধ হ’ব লাগিব আৰু যথাযথ মন্ত্ৰধ্বনি আৰু পৱিত্ৰ অগ্নিৰ সংযোগে যুক্ত হ’ব লাগিব।
Verse 2
जगद्योने समागच्छ परिवारगणैः सह निमन्त्रयाम्यहं प्रातर्दद्यान्तुभ्यं पवित्रकं
হে জগত্-যোনি, পৰিয়াল-গণসহ ইয়ালৈ আহক। মই আপোনাক নিমন্ত্ৰণ কৰিছোঁ; প্ৰাতে মই আপোনাক এই পবিত্ৰক অৰ্পণ কৰিম।
Verse 3
जगत्सृजे नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं पवित्रारोपणमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः जगत्सूते इति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं
হে জগত্-স্ৰষ্টা, আপোনাক নমস্কাৰ। অনুগ্ৰহ কৰি এই পবিত্ৰক গ্ৰহণ কৰক। এই ক্ৰিয়াক “পবিত্ৰাৰোহণ” বুলি কোৱা হয়। ই পবিত্ৰীকৰণৰ বাবে সম্পন্ন হয় আৰু বছৰৰ পূজাৰ ফল প্ৰদান কৰে।
Verse 4
शिवदेव नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं मणिविद्रुममालाभिर्मन्दारकुसुमादिभिः
হে শিৱদেৱ, আপোনাক নমস্কাৰ। অনুগ্ৰহ কৰি এই পবিত্ৰক গ্ৰহণ কৰক—মণি আৰু বিদ্ৰুম (প্ৰবাল)ৰ মালা আৰু মন্দাৰকুসুম আদি পুষ্পসহ।
Verse 5
इयं सांवत्सरी पूजा तवास्तु वेदवित्पते सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिमन्मम
হে বেদবিদ্ প্ৰভু, এই বাৰ্ষিক পূজা আপোনাৰেই হওক। এই বাৰ্ষিক পূজাক বিধিপূৰ্বক সম্পন্ন কৰা (ই) মোৰ নিয়ত কৰ্তব্য।
Verse 6
व्रज पवित्रकेदानीं स्वर्गलोकं विसर्जितः सूर्यदेव नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं
হে পবিত্ৰক! এতিয়া বিধিপূৰ্বক বিসৰ্জিত হৈ স্বৰ্গলোকলৈ গমন কৰা। হে সূৰ্যদেৱ! তোমাক নমস্কাৰ—এই পবিত্ৰক গ্ৰহণ কৰা।
Verse 7
पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं शिवदेव नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं
পবিত্ৰীকৰণৰ বাবে আৰু বছৰজোৰা পূজাৰ ফল দানকাৰী—হে শিৱদেৱ! তোমাক নমস্কাৰ; এই পবিত্ৰক গ্ৰহণ কৰা।
Verse 8
पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं वाणेश्वर नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं
পবিত্ৰীকৰণৰ বাবে আৰু বছৰীয়া পূজাৰ ফল দানকাৰী—হে বাণেশ্বৰ! তোমাক নমস্কাৰ; এই পবিত্ৰক গ্ৰহণ কৰা।
Verse 9
पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं शक्तिदेव नमस्तुभ्यं गृह्णीष्वेदं पवित्रकं
পবিত্ৰীকৰণৰ বাবে আৰু বছৰীয়া পূজাৰ ফল দানকাৰী—হে শক্তিদেৱ! তোমাক নমস্কাৰ; এই পবিত্ৰক গ্ৰহণ কৰা।
Verse 10
पवित्रीकरणार्थाय वर्षपूजाफलप्रदं नारायणमयं सूत्रमनिरुद्धमयं वरं
পবিত্ৰীকৰণৰ বাবে, বছৰীয়া পূজাৰ ফল দানকাৰী—নাৰায়ণময় আৰু অনিরুদ্ধময় এই শ্ৰেষ্ঠ মঙ্গলসূত্ৰ ধাৰণ কৰা উচিত।
Verse 11
धनधान्यायुरारोग्यप्रदं सम्प्रददामि ते कामदेवमयं सूत्रं सङ्कर्षणमयं वरं
মই তোমাক এই উৎকৃষ্ট পবিত্ৰ সূত্ৰ প্ৰদান কৰোঁ; ই কামদেৱময় আৰু সংকর্ষণময়, ধন-ধান্য, আয়ু আৰু আৰোগ্য দান কৰে।
Verse 12
विद्यासन्ततिसौभाग्यप्रदं सम्प्रददामि ते वासुदेवमयं सूत्रं धर्मकामार्थमोक्षदं
মই তোমাক বাসুদেৱময় এই সূত্ৰ/উপদেশ প্ৰদান কৰোঁ; ই বিদ্যা, সন্তান আৰু সৌভাগ্য দিয়ে আৰু ধৰ্ম, কাম, অৰ্থ, মোক্ষ দান কৰে।
Verse 13
संसारसागरोत्तारकारणं प्रददामि ते विश्वरूपमयं सूत्रं सर्वदं पापनाशनं
মই তোমাক বিশ্বৰূপময় এই সূত্ৰ প্ৰদান কৰোঁ; ই সংসাৰ-সাগৰ উত্তৰণৰ কাৰণ, সৰ্বদায়ক আৰু পাপনাশক।
Verse 14
गणेश्वर इति ग, घ, ङ, चिह्नितपुस्तकत्रयपाठः परमिति ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः अतीतानागतकुलसमुद्धारं ददामि ते कनिष्ठादीनि चत्वारि मनुभिस्तु क्रमाद्ददे
মই তোমাক তোমাৰ কুলৰ অতীত আৰু অনাগত উদ্ধাৰ দান কৰোঁ; আৰু কনিষ্ঠৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চাৰিটা পুৰুষ ক্ৰমে মনুসকলৰ দ্বাৰা (হিত/মোক্ষ) লাভ কৰে।
It functions as a purification and completion rite for annual worship, explicitly said to bestow the fruit of the worship performed throughout the year (varṣa-pūjā-phala) while re-consecrating the deity-relationship through mantra and fire.
By framing annual ritual purification as a dharmic discipline that secures prosperity, health, learning, and lineage-welfare while orienting the worshipper toward mokṣa through sin-destruction, world-ocean crossing symbolism, and puruṣārtha integration.