Skanda’s Svastyayana and the Slaying of Taraka and Mahisha
विश्वेश्विनौ साध्यमरुद्गणाग्नयो दिवाकराः शूलधरा महेश्वराः यक्षाः पिशाचा वसवो ऽथ किन्नराः ते स्वस्ति कुर्वन्तु सदोद्यतास्त्वमी // वम्प्_32.19 नागाः सुपर्णाः सरितः सरांसि तीर्थानि पुण्यायतनाः समुद्राः महाबला भूतगणा गणेन्द्राः ते स्वस्ति कुर्वन्तु सदा समुद्यताः
viśveśvinau sādhyamarudgaṇāgnayo divākarāḥ śūladharā maheśvarāḥ yakṣāḥ piśācā vasavo 'tha kinnarāḥ te svasti kurvantu sadodyatāstvamī // VamP_32.19 nāgāḥ suparṇāḥ saritaḥ sarāṃsi tīrthāni puṇyāyatanāḥ samudrāḥ mahābalā bhūtagaṇā gaṇendrāḥ te svasti kurvantu sadā samudyatāḥ
ليمنحك آلُ فيشڤيديفا (Viśvedevas) والأشفينان (Aśvin) والسادهيات (Sādhya) وجموع الماروت (Marut) وآلهة النار (أغني) وآلهة الشمس، وحملةُ الرمح الثلاثي—المهيشڤرات (Maheśvara)—ومعهم الياكشا (Yakṣa) والبيشاتشا (Piśāca) والفاسو (Vasu) والكينّارا (Kinnara)، وهم دائمًا على أهبة، السلامةَ والبركة. وليمنح الناغا (Nāga) والسوبرنا (Suparṇa من جنس غارودا)، والأنهار والبحيرات، والتيِرثا (tīrtha) —مواطنَ الثواب المقدّسة—والمحيطات، وجموعَ الكائنات القوية وسادةَ الغَنا (gaṇa)، وهم دائمًا مستعدّون، السلامةَ والخير.
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Purāṇic benedictions often aim at comprehensive protection across all realms. By invoking devas, semi-divine classes, and even potentially harmful beings (e.g., piśācas), the text ritually ‘pacifies’ the entire cosmos so that no class obstructs the listener/reciter.
It encodes a key Māhātmya doctrine: sacred places are not merely locations but ‘seats’ where merit is generated and accessed. The phrase legitimizes pilgrimage and bathing/ritual acts as direct means of accruing puṇya.
Yes. Even in texts associated with Viṣṇu, Śaiva epithets and Śiva-linked hosts appear frequently, reflecting Purāṇic ecumenism and the practical aim of invoking all powerful agencies for auspiciousness.