HomeUpanishadsSkandaVerse 6
Previous Verse
Next Verse

Verse 6

Skanda

जीवः शिवः शिवो जीवः स जीवः केवलः शिवः । तुषेण बद्धो व्रीहिः स्यात् तुषाभावेन तण्डुलः ॥६॥

जीवः शिवः शिवः जीवः सः जीवः केवलः शिवः । तुषेण बद्धः व्रीहिः स्यात् तुष-अभावेन तण्डुलः ॥६॥

jīvaḥ śivaḥ śivo jīvaḥ sa jīvaḥ kevalaḥ śivaḥ | tuṣeṇa baddho vrīhiḥ syāt tuṣābhāvena taṇḍulaḥ ||6||

الجيڤا هو شِڤا، وشِڤا هو الجيڤا؛ ذلك الجيڤا ليس إلا شِڤا وحده. إذا قُيِّد بالقِشر سُمّي «أرزًا في سنبله»، وبزوال القِشر يُسمّى «حبّة أرز».

The individual soul is Śiva; Śiva is the individual soul; that individual soul is Śiva alone. When bound by husk it is called ‘paddy’; by the absence of husk it is (called) ‘rice grain.’

Jīva–Śiva aikya (identity of individual self and the Absolute) and upādhi/avidyā as coveringMahavakya: Restates ‘tat tvam asi’ in Śaiva idiom (jīva = Śiva) and supports ‘aham brahmāsmi’ by removing upādhis (husk) to reveal identity.AtharvaChandas: Anuṣṭubh (śloka)