Verse 3
Paramahansa
सर्वान्कामान्परित्यज्य अद्वैते परमस्थितिः । ज्ञानदण्डो धृतो येन एकदण्डी स उच्यते ॥
काष्ठदण्डो धृतो येन सर्वाशी ज्ञानवर्जितः ।
स याति नरकान्घोरान्महारौरवसंज्ञकान् ॥
इदमन्तरं ज्ञात्वा स परमहंसः ॥ ३॥
सर्वान् । कामान् । परित्यज्य । अद्वैते । परम-स्थितिः । ज्ञान-दण्डः । धृतः । येन । एक-दण्डी । सः । उच्यते ॥
काष्ठ-दण्डः । धृतः । येन । सर्व-आशी । ज्ञान-वर्जितः ।
सः । याति । नरकान् । घोरान् । महा-रौरव-संज्ञकान् ॥
इदम् । अन्तरम् । ज्ञात्वा । सः । परमहंसः ॥ ३॥
sarvān kāmān parityajya advaitaṃ parama-sthitiḥ | jñāna-daṇḍo dhṛto yena eka-daṇḍī sa ucyate ||
kāṣṭha-daṇḍo dhṛto yena sarvāśī jñāna-varjitaḥ |
sa yāti narakān ghorān mahā-raurava-saṃjñakān ||
idam antaraṃ jñātvā sa paramahaṃsaḥ || 3 ||
بعد أن تخلّى عن جميع الرغبات، يكون مقامه الأسمى في اللاثنائية. ومن يحمل «عصا المعرفة» يُسمّى حامل العصا الواحدة (إكادَنْدِن). أمّا من يحمل عصًا خشبية—وهو آكلٌ بلا تمييز وخالٍ من المعرفة—فإنه يذهب إلى جحيمٍ مهول يُدعى مها-راورافا. وبمعرفة هذا الفارق يكون المرء باراماهَمسا.
Having abandoned all desires, his supreme abiding is in non-duality. He by whom the ‘staff of knowledge’ is borne is called the one-staff bearer (ekadaṇḍin). He by whom a wooden staff is borne—one who eats indiscriminately and is devoid of knowledge—he goes to dreadful hells called Mahāraurava. Knowing this distinction, he is a Paramahaṃsa.