Verse 47

Katharudra

Sanskrit (Devanagari)

सर्वोपाधिविनिर्मुक्तं स्वात्मानं भावयेत् सुधीः ॥

एवं यो वेद तत्त्वेन ब्रह्मभूयाय कल्पते ।

सर्ववेदान्तसिद्धान्तसारं वच्मि यथार्थतः ॥

स्वयं मृत्वा स्वयं भूत्वा स्वयमेवावशिष्यते ॥

इत्युपनिषत् ॥४६–४७॥

Padapatha (Word Split)

सर्व-उपाधि-विनिर्मुक्तम् । स्व-आत्मानम् । भावयेत् । सु-धीः ॥

एवम् । यः । वेद । तत्त्वेन । ब्रह्म-भूयाय । कल्पते ।

सर्व-वेदान्त-सिद्धान्त-सारम् । वच्मि । यथा-अर्थतः ॥

स्वयम् । मृत्वा । स्वयम् । भूत्वा । स्वयम्-एव । अवशिष्यते ॥

इति । उपनिषत् ॥ ४६–४७ ॥

IAST Transliteration

sarvopādhivinirmuktaṃ svātmānaṃ bhāvayet sudhīḥ |

evaṃ yo veda tattvena brahmabhūyāya kalpate |

sarvavedāntasiddhāntasāraṃ vacmi yathārthataḥ |

svayaṃ mṛtvā svayaṃ bhūtvā svayamevāvaśiṣyate |

ity upaniṣat ||46–47||

Translation

على الحكيم أن يتأمّل الذاتَ (الآتمن) متحرّرةً من جميع القيود واللواحق المحدِّدة. وهكذا من عرف هذا على وفق الحقيقة صار أهلاً لمرتبة البراهمن. أُبيّن، كما هو حقًّا، خلاصةَ المقرَّرات الراسخة في جميع الفيدانتا. فإذا مات المرءُ عن التماهي، وصار هو البراهمن، لم يبقَ إلا هو بذاته. هكذا تنتهي الأوبانيشاد.

Academic Translation

The wise person should contemplate the Self, freed from all limiting adjuncts. Thus, whoever knows (this) in accordance with reality becomes fit for Brahmanhood. I state, as it truly is, the essence of the established conclusions of all Vedānta. Having oneself ‘died’ (to identification), having oneself ‘become’ (Brahman), one alone remains as oneself. Thus ends the Upaniṣad.

Verse Context

• Jñāna leading to brahma-niṣṭhā; upādhi-śūnyatā; nondual remainder (avaśiṣyate)
• Mahavakya: Reinforces ‘अहं ब्रह्मास्मि’ by prescribing contemplation of the upādhi-free Self and asserting brahma-bhāva as the result of true knowledge.
• Krishna Yajurveda
• Chandas: Mixed/irregular (late Upaniṣadic śloka style; not a strictly metered Vedic mantra in most witnesses)