Avadhuta Upanishad 14 — Verse 14

Sanskrit (Devanagari)

दुःखिनोऽज्ञाः संसरन्तु कामं पुत्राद्यपेक्षया । परमानन्दपूर्णोऽहं संसरामि किमिच्छया॥१४॥

Padapatha (Word Split)

दुःखिनः । अज्ञाः । संसरन्तु । कामम् । पुत्र-आदि-अपेक्षया । परमानन्द-पूर्णः । अहम् । संसरामि । किम् । इच्छया ॥१४॥

IAST Transliteration

duḥkhino'jñāḥ saṃsarantu kāmaṃ putrādyapekṣayā | paramānandapūrṇo'ham saṃsarāmi kim icchayā ||14||

Translation

فليتجوّل الجهّالُ المتألّمون في السَّمسارة كما يشاؤون، معتمدين على الأبناء ونحوهم. أمّا أنا فممتلئٌ بالنعيم الأسمى—فبأيّ رغبةٍ أتجوّل في السَّمسارة؟

Academic Translation

Let the suffering ignorant ones wander in saṃsāra as they please, dependent on sons and the like. I am full of supreme bliss—by what desire should I wander in saṃsāra?

Verse Context

• Pūrṇatva (fullness) of Ātman; vairāgya; saṃsāra as desire-driven
• Mahavakya: Echoes ‘अयमात्मा ब्रह्म’ / ‘अहं ब्रह्मास्मि’: the Self as bliss-full (ānanda-svarūpa) leaves no motive for saṃsāric pursuit.
• Atharva
• Chandas: Anuṣṭubh (śloka)