Verse 18
Akshi
असंसर्गाभिधामन्यां तृतीयां योगभूमिकाम् ।
ततः पतत्यसौ कान्तः पुष्पशय्यामिवामलाम् ॥
यथावच्छास्त्रवाक्यार्थे मतिमाधाय निश्चलाम् ।
तापसाश्रमविश्रान्तैरध्यात्मकथनक्रमैः ।
शिलाशय्यासनासीनो जरयत्यायुराततम् ॥
वनावनिविहारेण चित्तोपशमशोभिना ।
असङ्गसुखसौख्येन कालं नयति नीतिमान् ॥
अभ्यासात्साधुशास्त्राणां करणात्पुण्यकर्मणाम् ।
जन्तोर्यथावदेवेयं वस्तुदृष्टिः प्रसीदति ॥
तृतीयां भूमिकां प्राप्य बुद्धोऽनुभवति स्वयम् ॥
असंसर्ग-आभिधाम् अन्याम् तृतीयाम् योग-भूमिकाम् ।
ततः पतति असौ कान्तः पुष्प-शय्याम् इव अमलाम् ॥
यथा-वत् शास्त्र-वाक्य-अर्थे मतिम् आधाय निश्चलाम् ।
तापस-आश्रम-विश्रान्तैः अध्यात्म-कथन-क्रमैः ।
शिला-शय्या-आसन-आसीनः जरयति आयुः आततम् ॥
वन-अवनि-विहारेण चित्त-उपशम-शोभिना ।
असङ्ग-सुख-सौख्येन कालम् नयति नीति-मान् ॥
अभ्यासात् साधु-शास्त्राणाम् करणात् पुण्य-कर्मणाम् ।
जन्तोः यथा-वत् एव इयम् वस्तु-दृष्टिः प्रसीदति ॥
तृतीयाम् भूमिकाम् प्राप्य बुद्धः अनुभवति स्वयम् ॥
asaṃsargābhidhām anyāṃ tṛtīyāṃ yogabhūmikām |
tataḥ pataty asau kāntaḥ puṣpaśayyām ivāmalām ||
yathāvacchāstravākyārthe matim ādhāya niścalām |
tāpasāśramaviśrāntair adhyātmakathanakramaiḥ |
śilāśayyāsanāsīno jarayaty āyur ātatam ||
vanāvanivihāreṇa cittopaśamaśobhinā |
asaṅgasukhasaukhyeṇa kālaṃ nayati nītimān ||
abhyāsāt sādhūśāstrāṇāṃ karaṇāt puṇyakarmaṇām |
jantor yathāvad evaiyāṃ vastudṛṣṭiḥ prasīdati ||
tṛtīyāṃ bhūmikāṃ prāpya buddho 'nubhavati svayam ||
في «أرض» اليوغا الثالثة، المسماة «عدم المخالطة» (أسانسَرغا: عدم التعلّق)، يستقرّ كأنه على فراشٍ من زهورٍ طاهرٍ لا شائبة فيه. وقد وضع عقلًا ثابتًا لا يتحرك على المعنى الحقّ لأقوال الكتب المقدسة، متجدّدًا بشرحٍ روحيٍّ مرتب في صوامع الزهّاد؛ جالسًا على سريرٍ من حجر، يترك العمر الطويل ينقضي. وبالتجوّل في الغابات وعلى وجه الأرض، مع جمال تهدئة النفس، ومع لذّة السعادة المولودة من عدم التعلّق، يمضي صاحب الانضباط زمنه. وبممارسة النصوص الصالحة وبالأعمال ذات الفضل، تغدو هذه الرؤية الصحيحة للواقع هادئةً واضحةً للكائن. فإذا نال الأرض الثالثة، اختبر اليقظ ذلك بنفسه.
In the third yogic ground named “non-association,” he then settles as if upon a spotless bed of flowers. Having placed a steady, unmoving mind on the true meaning of scriptural utterances, refreshed by orderly spiritual expositions in ascetics’ hermitages, seated on a stone-bed, he lets the long life-span be spent. By wandering in forests and across the earth, with the beauty of mind’s pacification, and by the pleasantness of happiness born of non-attachment, the man of discipline passes time. By practice of good scriptures and by doing meritorious works, this correct vision of reality becomes serene/clear for the being. Having obtained the third ground, the awakened one experiences it himself.