अथार्द्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखो ययौ । सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनंदनः
athārddhayojanaṃ gatvā nadīṃ paścānmukho yayau | sarayūṃ puṇyasalilāṃ dadarśa raghunaṃdanaḥ
ثم بعد أن قطع نصف يوجانا، التفت راجعًا نحو النهر؛ فرأى رغونندنة نهرَ سَرَيو، ذا المياه الطاهرة المباركة.
Deductive: Brahmā to Nārada (Vaiṣṇava Khaṇḍa framing); narrative voice describing Rāma
Holy rivers are living tirthas; turning toward them with reverence aligns one with purification and auspicious transition.
The Sarayū river at Ayodhyā, praised for its puṇya (sanctifying) waters.
Implicitly, reverence for and contact with the sacred river (snāna/ācamana/upasparśa) is suggested by the narrative setting.