भीमेश्वरश्च तत्रैव ततः क्षेत्रं महाप्रभम् । तैलसारणिकंनाम त्रेतायां हैममारकम्
bhīmeśvaraśca tatraiva tataḥ kṣetraṃ mahāprabham | tailasāraṇikaṃnāma tretāyāṃ haimamārakam
وهناك أيضًا «بيميشڤرا (Bhīmeśvara)»؛ ثم (يُؤتى) إلى كِشْتْرَةٍ مقدّسةٍ عظيمةِ الإشراق تُدعى «تايلاسارانِكا (Tailasāraṇika)»—وكانت تُعرَف في عصر تريتا باسم «هايمامارَكا (Haimamāraka)».
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Tailasāraṇika (Tretā-name: Haimamāraka); Bhīmeśvara
Type: kshetra
Listener: Devī (implied)
Scene: A radiant kṣetra with a Bhīmeśvara liṅga shrine; behind it, a split-time depiction: Tretā-era golden (haima) aura labeled Haimamāraka and present-era Tailasāraṇika, showing continuity across ages.
Tīrthas carry layered sanctity across ages; the Purāṇa preserves their ancient names to deepen remembrance and pilgrimage faith.
The radiant kṣetra called Tailasāraṇika (known in Tretā as Haimamāraka), along with the Bhīmeśvara shrine.
No direct ritual is stated here; the verse focuses on identifying the tīrtha and its yuga-specific name.