Adhyaya 3

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ वस्त्रापथे क्षेत्रे संति तीर्थानि कोटिशः । तथापि सारं ते वच्मि सर्वतीर्थमहोदयम्

قال الإيشڤرا: الآن، في كْشِتْرَة فستراباثا (Vastrāpatha) توجد تيرثات (tīrtha) بعددٍ من الكروْرات؛ ومع ذلك فسأخبرك بالجوهر—المصدر العظيم لليُمن في جميع التيرثات.

Verse 2

दामोदरे नदी प्रोक्ता स्वर्णरेषेति या स्मृता । ब्रह्मकुण्डं च तत्रैव तथा ब्रह्मेश्वरः स्मृतः

يُقال إنّ هناك نهرًا يُدعى «دامودارا»، ويُتذكَّر أيضًا باسم «سڤرناريشا». وهناك كذلك «برهمَكُند» في الموضع نفسه، و«برهميشڤرا» مشهورٌ هناك أيضًا.

Verse 3

कालमेघश्च संप्रोक्तो भवो दामोदरः स्मृतः । गव्यूतिद्वितयेनैव कालिका तत्र कीर्तिता

ويُعلَن عنه أيضًا باسم «كالاميغا (Kālamegha)»؛ ويُتذكَّر «بهافا (Bhava)» هناك بوصفه «دامودارا (Dāmodara)». وعلى مسافة غَفْيُوتِيْن اثنين تُشاد «كاليكا (Kālikā)» في تلك الناحية.

Verse 4

इन्द्रेश्वरश्च तत्रैव रैवतः पर्वतस्तथा । उज्जयंतश्च तत्रैव देवः कुम्भीश्वरः स्मृतः

وفي ذلك الموضع نفسه توجد (مقامات) «إندريشڤرا (Indreśvara)»، وكذلك جبل «رايفتا (Raivata)»، وهناك أيضًا «أُجَّيَنْتَ (Ujjayanta)». وفي ذلك المكان بعينه تُذكَر الألوهة باسم «كومبهيشڤرا (Kumbhīśvara)».

Verse 5

भीमेश्वरश्च तत्रैव ततः क्षेत्रं महाप्रभम् । तैलसारणिकंनाम त्रेतायां हैममारकम्

وهناك أيضًا «بيميشڤرا (Bhīmeśvara)»؛ ثم (يُؤتى) إلى كِشْتْرَةٍ مقدّسةٍ عظيمةِ الإشراق تُدعى «تايلاسارانِكا (Tailasāraṇika)»—وكانت تُعرَف في عصر تريتا باسم «هايمامارَكا (Haimamāraka)».

Verse 6

पंचगव्यूतिमात्रं तु तत्क्षेत्रं संप्रकीर्तितम् । मृगीकुण्डं च तत्रैव सर्वपातकनाशनम्

ويُعلَن أنّ تلك الكِشْتْرَة المقدّسة تمتدّ مقدار خمس غَفْيُوتِي. وهناك أيضًا «مِرْگِي كُند (Mṛgīkuṇḍa)»، وهو الغدير الذي يُزيل جميع الآثام.

Verse 7

एतद्वस्त्रापथं क्षेत्रं रत्नधात्वोस्तथाऽकरम् । कथितं तव देवेशि पुनः संक्षेपतो मया

وهكذا، أيتها الإلهة سيدة الآلهة، قد وصفتُ لكِ مرةً أخرى بإيجاز هذا الحقل المقدّس «فسترابثا»، المشهور أيضًا بأنه منجمٌ للجواهر والمعادن.