देवो ह्यसौ परं ब्रह्म सदाऽनिर्विण्णमानसः । मायाशक्तिस्त्वमेतस्य सर्गस्थित्यन्तकारिणः
devo hyasau paraṃ brahma sadā'nirviṇṇamānasaḥ | māyāśaktistvametasya sargasthityantakāriṇaḥ
إنه حقًّا الإله الربّ، البراهمان الأسمى، الذي لا يكلّ قلبه أبدًا. وأنتِ مَايَا-شَكْتِي له، القدرة التي بها يتمّ الخلق والحفظ والفناء.
Nārada
It teaches divine non-duality-in-function: the Supreme Brahman acts through Śakti, and cosmic processes unfold through that inseparable power.
Dvārakā’s Māhātmya is elevated by grounding its narrative in high theology—Brahman, Śakti, and cosmic governance tied to Kṛṣṇa’s presence.
None; the verse is primarily philosophical/theological.