कोऽदादिति नरस्तत्र कन्यार्थं यो जपेदृचम् । यां कन्यां ध्यायमानस्तु स तां प्राप्नोत्यसंशयम्
ko'dāditi narastatra kanyārthaṃ yo japedṛcam | yāṃ kanyāṃ dhyāyamānastu sa tāṃ prāpnotyasaṃśayam
من كان من الرجال هناك يتلو الرِّكّ (ṛk) الذي يبتدئ بـ«Ko ’dād iti» طلبًا لنيل عروس، وهو يتأمل الفتاة التي يرغبها، نالها بلا شك.
Sūta
Type: pitha
Scene: A young man at a tīrtha shrine recites a Vedic ṛk; he meditates on an idealized maiden shown as a faint, respectful vision (not sensualized), with wedding symbols—garlands, turmeric, lamps—appearing as auspicious omens.
Purāṇic sacred geography supports gṛhastha-dharma: rightful household aims are pursued through sanctioned mantra and tīrtha.
The pīṭha of Adhyāya 36; it is portrayed as granting success in marriage-related desires.
Japa of a specific Vedic ṛk (“Ko ’dād iti…”) along with focused meditation (dhyāna) on the desired bride.