चातुर्मास्ये जलगतो देवो नारायणो भवेत् । सर्वतीर्थाधिकं स्नानं विष्णुतेजोंशसंगतम्
cāturmāsye jalagato devo nārāyaṇo bhavet | sarvatīrthādhikaṃ snānaṃ viṣṇutejoṃśasaṃgatam
في تشاتورماسيا يكون الإله نارايانا حاضرًا في الماء؛ لذا فإن الاغتسال حينئذٍ أسمى من جميع التيـرثات، لاتصاله بنصيبٍ من بهاء فيشنو.
Skanda (deduced from Nāgarakhaṇḍa Tīrthamāhātmya narrative style)
Tirtha: Cāturmāsya-jala (Nārāyaṇa-sannihita water)
Type: kund
Scene: Monsoon season: devotees bathe in a simple pond/river; within the water, a subtle luminous form of Nārāyaṇa is suggested—light rays and conch-disc motifs shimmering on the surface, indicating Viṣṇu-tejas.
Sacred time intensifies sacred matter: during Cāturmāsya, water itself is treated as divinely charged for purification.
The teaching universalizes tīrtha: any water becomes exceptionally holy in Cāturmāsya due to Nārāyaṇa’s presence.
Perform snāna during Cāturmāsya, recognizing it as especially meritorious.