करोमि तत्र शुश्रूषां होमकाले यथोचिताम् । नीवारादीनि धान्यानि नित्यं चैवानयाम्यहम्
karomi tatra śuśrūṣāṃ homakāle yathocitām | nīvārādīni dhānyāni nityaṃ caivānayāmyaham
هناك كنتُ أقوم بالخدمة اللائقة عند وقت «الهُوما» (قربان النار)، وكنتُ كلَّ يومٍ أجلب الحبوب مثل «نِيفارا» (الأرزّ البري) وما شابهه.
Śāṇḍilya (continuing narrative)
Tirtha: Kurukṣetra (āśrama-yajña milieu)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: At dawn near a homa altar: the daughter brings bundles of nīvāra and forest grains, arranging offerings; the sage prepares ladles and kusa grass; smoke rises gently.
Service (śuśrūṣā) and support of sacred rites are core virtues; practical devotion sustains spiritual life.
The verse remains within the āśrama setting (linked earlier to Kurukṣetra) rather than naming a new tīrtha.
Participation by service during homa and daily provisioning of ritual/āśrama necessities is implied.