विजयं चैव काश्मीरे जयन्तं मरुकेश्वरे । हरिश्चन्द्रे हरं चैव पुरश्चन्द्रे च शंकरम्
vijayaṃ caiva kāśmīre jayantaṃ marukeśvare | hariścandre haraṃ caiva puraścandre ca śaṃkaram
في كاشميرا يُعرَف باسم ڤِجَيا (النصر)، وفي ماروكِشفارا باسم جَيَنْتَ (الدائم الظفر). وفي هريشَندرا يُعبَد باسم هَرَ (المُزيل)، وفي بورَشَندرا باسم شانكَرا (المُحسِن المبارِك).
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Tirtha: Kāśmīra (Vijaya); Marukeśvara (Jayanta); Hariścandra (Hara); Puraścandra (Śaṅkara)
Type: kshetra
Scene: A pilgrim-map tableau: four small shrine-vignettes labeled Kāśmīra (snowy valley), Marukeśvara (desert-edge shrine), Hariścandra (forest hermitage shrine), and Puraścandra (moonlit town shrine), each with a liṅga radiating the corresponding name—Vijaya, Jayanta, Hara, Śaṅkara—yet all connected by a single golden thread to Mahādeva.
The Lord grants both inner and outer victory; remembering his victorious names across tīrthas strengthens dharma and devotion.
Kāśmīra, Marukeśvara, Hariścandra, and Puraścandra.
No explicit ritual appears; the focus is on identifying Śiva’s worship-name at each location.