Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 4
अणोरणीयान्महतो मही यान्महानुभावो भुवनाधिपो महान् । स ईश्वरो भिक्षुरूपी महात्मा भिक्षाटनं दारुवने चकार
aṇoraṇīyānmahato mahī yānmahānubhāvo bhuvanādhipo mahān | sa īśvaro bhikṣurūpī mahātmā bhikṣāṭanaṃ dāruvane cakāra
أدقُّ من أدقّ، وأعظمُ من أعظم؛ ذو جلالٍ فسيح، ربُّ العوالم العظيم—هو الإله السيد، ذو النفس العظمى، اتخذ هيئةَ سائلٍ متنسّك، وجالَ يستعطي الصدقات في غابة دارو.
Lomaśa
Tirtha: दारुवन-स्थल (भिक्षाटन-लीला-क्षेत्र)
Type: kshetra
Scene: दारुवन-वनान्तरे दिगम्बर-भिक्षुरूपः शम्भुः, करपात्र/भिक्षापात्रधारी, त्रिशूल-चिह्न-आभासः; ऋषि-आश्रम-परिसरः, देवत्वं गूढं, तेजोमण्डल-आभा
FAQs
The supreme Lord freely adopts humble forms; divine transcendence can appear in simple, approachable manifestations.
Dāruvana is the narrative setting; the broader Kedārakhaṇḍa context ties such stories to pilgrimage-based Śaiva practice.
No direct rite is commanded; the verse explains Śiva’s bhikṣāṭana (mendicant wandering) as narrative groundwork.