सर्वभूषणसंपन्नो देवदेवो महेश्वरः । ययौ देवैः परिवृतः शैलराजपुरं प्रति
sarvabhūṣaṇasaṃpanno devadevo maheśvaraḥ | yayau devaiḥ parivṛtaḥ śailarājapuraṃ prati
وهكذا، وقد اكتمل مهيشڤرا—إلهُ الآلهة—بكلِّ الحُلِيّ والزينة، انطلق محاطًا بالديڤات نحو مدينةِ سيّدِ الجبال.
Lomaharṣaṇa (Sūta) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative style)
Tirtha: Kedāra-kṣetra (contextual) / Śailarāja-pura (narrative locus)
Type: kshetra
Scene: Mahādeva, fully ornamented, advances in a luminous procession; devas form a radiant retinue as the Himalayan ‘mountain-king’s city’ rises ahead—peaks, clouds, and banners framing the march.
Divine movement itself sanctifies space—Śiva’s presence turns Himalayan geography into living tīrtha.
The Himalayan realm of Śailarāja (Himālaya), within the Kedārakhaṇḍa’s sacred landscape.
None explicitly; the verse frames a sacred yātrā/procession motif central to tīrtha-māhātmya.