एवं वाय्वग्निसोमैश्च देहः संधारितस्त्वसौ । आकाशजानि स्रोतांसि तथा कोष्ठविविक्तता
evaṃ vāyvagnisomaiśca dehaḥ saṃdhāritastvasau | ākāśajāni srotāṃsi tathā koṣṭhaviviktatā
وهكذا يُحفظ هذا الجسد متماسكًا بڤايو (الهواء) وأغني (النار) وسوما. ومن الآكاشا تنشأ قنوات البدن (srotas)، ومنها أيضًا تنشأ الفسحة الداخلية وتميّز تجاويف الأحشاء وانفصالها.
Lomaharṣaṇa (Sūta) (deduced from Māheśvarakhaṇḍa narrative convention)
Scene: A teacher illustrates the body as a temple: vāyu as moving currents, agni as inner flame, soma as cooling nectar; ākāśa as luminous space forming channels and cavities.
Life is sustained by cosmic principles (elements and forces); recognizing this fosters humility and dharmic living.
None is referenced; the verse is cosmological-physiological instruction.
No ritual is prescribed in this verse.