नाभिखण्डं च कुरवो द्वे वर्षे धनुपाकृती । हिमवांश्च गिरिश्रृंगी ज्यास्थाने परिकीर्तितौ
nābhikhaṇḍaṃ ca kuravo dve varṣe dhanupākṛtī | himavāṃśca giriśrṛṃgī jyāsthāne parikīrtitau
نابهيخَنْدَ (Nābhikhaṇḍa) وكُرُو (Kuru) إقليمان (varṣa) اثنان على هيئة القوس. ويُعلَن أنّ هِمَفَان (Himavān) وجِرِشْرِنْغِي (Giriśṛṅgī) يقومان مقام وتر القوس.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa context)
Listener: Kurunandana (a Kuru prince addressed)
Scene: A stylized cosmic map: two bow-shaped regions labeled Nābhikhaṇḍa and Kuru; the Himalaya and the Giriśṛṅgī mountain range drawn as the taut bowstring, with rivers and peaks forming a sacred diagram.
Cosmic geography is portrayed with meaningful design, suggesting that the world’s structure reflects divine intelligence.
No; the verse focuses on macro-regions (Nābhikhaṇḍa, Kuru) and mountain markers.
None.