ततः स्ववंचितं ज्ञात्वा रुद्रेणात्मानमीर्ष्यया । विनदन्सहसाऽधावद्वृषभस्थं महेश्वरम्
tataḥ svavaṃcitaṃ jñātvā rudreṇātmānamīrṣyayā | vinadansahasā'dhāvadvṛṣabhasthaṃ maheśvaram
ثم لما أدرك تاراكا أنّ رودرا قد خدعه، امتلأ غيرةً وغضبًا، فزأر واندفع فجأةً نحو ماهيشڤرا الجالس على الثور المقدّس.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced)
Scene: Tāraka, realizing he has been outwitted, roars in jealous fury and charges straight at Maheśvara seated calmly upon Vṛṣabha; the contrast is between asuric turbulence and Śiva’s sovereign composure.
Envy and wounded pride intensify adharma, driving reckless action against the divine—yet such impulses hasten defeat.
No tīrtha is mentioned.
None.