विरुद्धवादिनं चैवं ब्रह्मचारिणमीश्वरम् । निशम्य कुपिता देवी प्राह वाचा सगद्गदम्
viruddhavādinaṃ caivaṃ brahmacāriṇamīśvaram | niśamya kupitā devī prāha vācā sagadgadam
فلما سمعتِ الإلهَ، وقد تجلّى في هيئةِ براهماتشارين، يتكلمُ بهذا القولِ المخالف، غضبتِ الإلهةُ وتكلّمت بصوتٍ مرتجفٍ من شدةِ الوجدان.
Narrator (within Māheśvarakhaṇḍa’s frame narration)
Scene: Śiva, disguised as a brahmacārin, speaks contrarily; Pārvatī’s face flushes with righteous anger, her voice trembling—an instant before a decisive retort and the narrative’s turn toward revelation.
When devotion is challenged, righteous indignation may arise to defend the Divine from slander.
No tīrtha is mentioned; it is a narrative transition.
None.