तस्मिञ्जयाशा शक्रस्य दानवेन्द्राय संयुगे । तारकस्य च संप्राप्य शरीरं शौर्यशालिनः
tasmiñjayāśā śakrasya dānavendrāya saṃyuge | tārakasya ca saṃprāpya śarīraṃ śauryaśālinaḥ
في تلك المعركة مع سيّد الدانافا بدا النصر كأنه في قبضة شَكرا (إندرا)، وقد أُصيب جسد تارَكا الشجاع في لهيب القتال.
Sūta (Lomaharṣaṇa) narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa framing)
Scene: Indra senses victory approaching; in the mêlée, the valiant Tāraka is struck—an instant where the tide seems to turn, yet the outcome remains uncertain.
Purāṇic warfare often turns on a moment of ‘hope of victory’—teaching perseverance in dharma even when outcomes are uncertain.
No tīrtha is described in this verse.
None.