ततः सा दानवेंद्रस्य शैलमाया न्यवर्तत । निवृत्तशैलमायोऽथ दानवेंद्रो मदोत्कटः
tataḥ sā dānaveṃdrasya śailamāyā nyavartata | nivṛttaśailamāyo'tha dānaveṃdro madotkaṭaḥ
ثم انقشع وهم الجبل الذي صنعه ملك الدانافا. وعندما زالت تلك المايا الجبلية، اتخذ سيد الدانافا، الشرس بكبريائه المسكر، شكلاً آخر.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced)
Scene: The mountain-form illusion collapses back into the daitya’s original stature; dust settles, waters still flow, and the daitya-king stands glaring—swollen with pride—preparing another transformation.
When one mask of delusion falls, pride can quickly adopt another; vigilance is required until ego is truly subdued.
No holy site is referenced in this verse.
None.