दंडपाणिं महेशं च मोक्षेशं प्रणमेत्ततः । वीरभद्रेश्वरं नत्वा अविमुक्तेश्वरं ततः
daṃḍapāṇiṃ maheśaṃ ca mokṣeśaṃ praṇamettataḥ | vīrabhadreśvaraṃ natvā avimukteśvaraṃ tataḥ
ثم ينبغي السجود بخشوع لدانْدَپاني (Daṇḍapāṇi) ولمهيشا (Maheśa) ولموكشيشا (Mokṣeśa). وبعد تحية ڤيرابهادريشفارا (Vīrabhadreśvara) يمضي المرء إلى عبادة أڤيموكتيشفارا (Avimukteśvara).
Skanda
Tirtha: Avimukteśvara (within Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: The pilgrim bows at a stern Daṇḍapāṇi shrine (guardian with staff symbolism), then proceeds through Maheśa and Mokṣeśa liṅgas; Vīrabhadra’s fierce iconography appears briefly; finally, Avimukteśvara liṅga is worshiped with deep reverence.
Kāśī is portrayed as Avimukta—the never-abandoned field of Śiva—where reverent salutations culminate in the promise of mokṣa.
Avimukta-kṣetra in Kāśī, especially Avimukteśvara, framed within the Antargṛha pilgrimage circuit.
Praṇāma and worship (namaskāra/arcana) to a sequence of deities and liṅgas, ending with Avimukteśvara.