विराध सुमुखाषाढे भवंतो मम सूनवः । यथेमौ स्कंदहेरंबौ नैगमेयो यथा त्वयम्
virādha sumukhāṣāḍhe bhavaṃto mama sūnavaḥ | yathemau skaṃdaheraṃbau naigameyo yathā tvayam
«فيرادها، سوموخا، آشاضها—أنتم أبنائي؛ كما أن هذين هما سكاندا وهيرامبا، وكما أنك أنت نايغامِيا.»
Śiva (Deveśa)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: A paternal figure (Śiva or a senior gaṇa-leader) addressing Virādha, Sumukha, and Āṣāḍha as ‘my sons,’ gesturing toward Skanda and Heramba nearby; Naigameya stands as a youthful attendant.
Divine service is intimate and familial in Śiva’s realm; devotion and duty bind Śiva and his attendants like kin.
Indirectly Kāśī, since this commissioning of Śiva’s ‘sons’ occurs for Kāśī’s unfolding sacred events.
None; it is relational and narrative, establishing authority and closeness among Śiva and his retinue.