सुप्तासु तासु बालासु त्रिनेत्रः शशिभूषणः । शुद्धकर्पूरगौरांगो जटामुकुटमंडलः
suptāsu tāsu bālāsu trinetraḥ śaśibhūṣaṇaḥ | śuddhakarpūragaurāṃgo jaṭāmukuṭamaṃḍalaḥ
وبينما كانت أولئك الفتيات نائمات، تجلّى ذو العيون الثلاث، المتزيّن بالقمر؛ أعضاؤه تتلألأ كالكافور الخالص، وتحيط به دائرةُ جدائله المعقودة كأنها إكليل.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa context, typically Skanda speaking to Agastya)
Scene: Sleeping maidens in a rangamaṇḍapa; Śiva appears luminous—camphor-white body, moon on his head, a halo-like circle of matted locks forming a crown; the moment is hushed and miraculous.
Sincere worship in Kāśī is answered by divine nearness—Śiva reveals himself to devotees, even unbidden.
The Kāśī sacred sphere is implied, continuing the Pailipila–Trilocana context of the preceding verse.
No new prescription; the verse describes Śiva’s appearance (darśana) following prior snāna, worship, and vigil.