दिव्यांबरा दिव्यमाल्या दिव्यगंधानुलेपनाः । दिव्यभोगैः सुसंपन्नाः स्वेच्छाविधृतविग्रहाः
divyāṃbarā divyamālyā divyagaṃdhānulepanāḥ | divyabhogaiḥ susaṃpannāḥ svecchāvidhṛtavigrahāḥ
مُتَسَرْبِلاتٌ بأثوابٍ إلهيّة، مُتَوَّجاتٌ بأكاليلَ سماويّة، مُتَطَيِّباتٌ بعطورِ الفردوس؛ مُنْعَماتٌ بلذّاتٍ علويّة وافرة، يتّخذن الأشكالَ كما يشأن.
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda speaking to Agastya)
It depicts the splendor of heavenly enjoyment, implicitly reminding that such pleasures are still within saṃsāra—hence the Purāṇic call to seek enduring merit and liberation.
No specific tīrtha is directly praised in this verse; it remains a descriptive segment within the Kāśīkhaṇḍa framework.
None.