क्लीबं वा दुरवस्थंवा व्याधितं वृद्धमेव वा । सुस्थितं दुःस्थितं वापि पतिमेकं न लंघयेत
klībaṃ vā duravasthaṃvā vyādhitaṃ vṛddhameva vā | susthitaṃ duḥsthitaṃ vāpi patimekaṃ na laṃghayeta
سواء كان الزوج عاجزًا أو واقعًا في سوء حال، مريضًا أو شيخًا؛ سواء كان في سعة أو في ضيق—فلا ينبغي لها أن تهجر زوجها الواحد ولا أن تنقض حقّه.
Skanda
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: A wife tending an aged or ill husband—offering water, supporting him to sit—while the sacred city ambience (lamps, distant ghats) suggests that caregiving itself is a pilgrimage act.
It teaches unwavering commitment and compassion as dharma, independent of changing fortunes.
The verse is part of Kāśī Khaṇḍa’s sanctified instruction; it does not name a specific tīrtha.
No ritual is stated; it prescribes steadfast ethical observance (vrata-like loyalty).