कृष्टिभिर्हृष्टपुष्टैश्च रम्यहाटकभूषणैः । संजुष्टमिष्टापूर्तानां धर्माणां नित्यकर्तृभिः
kṛṣṭibhirhṛṣṭapuṣṭaiśca ramyahāṭakabhūṣaṇaiḥ | saṃjuṣṭamiṣṭāpūrtānāṃ dharmāṇāṃ nityakartṛbhiḥ
وسيكون مُلكك مأهولًا بأناس فرحين مُنعَمين، متحلّين بحُليّ الذهب البهيّة، وممتلئًا بمن يداومون على أداء دَرمات «إِشْطَة» و«بُورْتَة»؛ عبادة القرابين وأعمال البرّ العامة.
Gaṇas (continuing speech, deduced)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A serene, prosperous sacred cityscape: contented citizens with golden ornaments, priests and householders engaged in worship, and public works (wells, rest-houses) indicating pūrta-dharma.
A righteous society is defined not only by wealth but by continual iṣṭa-pūrta dharma—worship and public charity—linking prosperity to virtue.
The verse describes an ideal kingdom; within Kāśī-khaṇḍa, it supports the larger message that sacred merit cultivates dharmic prosperity.
Regular practice of iṣṭa (rites/worship) and pūrta (charitable public works such as building temples, wells, shelters).