हयप्रदो दिव्यदेहो लक्ष्मीवान्वृषभ प्रदः । सुभार्यः शिबिकादाता सुपर्यंकप्रदोऽपि च
hayaprado divyadeho lakṣmīvānvṛṣabha pradaḥ | subhāryaḥ śibikādātā suparyaṃkaprado'pi ca
مَن يهبُ فرسًا ينلْ جسدًا سماويًّا متلألئًا؛ ومَن يهبُ ثورًا يُرزَقُ اليسرَ والبركة. ومَن يقدّمُ محفةً ينلْ زوجًا صالحًا كريمًا؛ ومَن يهبُ فراشًا نفيسًا ينلْ راحةً على قدر عطائه.
Skanda (deduced)
Scene: A donor respectfully offers a horse, a bull, a palanquin, and a finely made bed to a seated brāhmaṇa/ācārya; behind them a calm āśrama setting with kuśa, yajña-fire, and attendants; subtle divine radiance surrounds the donor as ‘phala’ symbolism.
Gifts that support dignity, mobility, and comfort return as elevated wellbeing—inner and outer—by dharmic law.
No tīrtha is specified; this is a general statement of dāna-mahātmyam.
Donation of horse, bull, palanquin, and bed is praised with their respective fruits.