एकेकांगुलमानं तच्चर्वयेद्दंतधावनम् । प्रातः स्नानं चरित्वा च शुद्ध्यै तीर्थे विशेषतः
ekekāṃgulamānaṃ taccarvayeddaṃtadhāvanam | prātaḥ snānaṃ caritvā ca śuddhyai tīrthe viśeṣataḥ
ليَمضَغْ المرءُ عودَ السِّواك لتنظيف الأسنان بمقدار عُقلة إصبع. ثم إذا اغتسل غُسلَ الصباح—وخاصةً عند التِّيرثا (المَعبر المقدّس)—نال الطهارة.
Deductive (contextual narrator within Brahmakhaṇḍa; likely a Purāṇic narrator addressing kings/assembly)
Tirtha: तीर्थ (सामान्य)
Type: ghat
Scene: A pilgrim at dawn on a riverbank: first chewing a small twig for tooth-cleaning, then stepping into sacred waters for morning bath; sunrise, calm river, simple ascetic mood.
External cleanliness—beginning with dental cleansing and morning bathing—supports inner purity and dhārmic living.
No single named tīrtha is specified; the verse praises bathing at any tīrtha as especially purifying.
Chewing a tooth-cleaning twig of a prescribed measure, followed by morning bathing—preferably at a tīrtha.