Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 73
तस्य क्षेत्रस्य महिमा मया त्वत्तोऽवधारितः । स्वस्ति तेऽस्तु गमिष्यामि धर्मारण्यदिदृक्षया
tasya kṣetrasya mahimā mayā tvatto'vadhāritaḥ | svasti te'stu gamiṣyāmi dharmāraṇyadidṛkṣayā
منك أدركتُ عظمة ذلك الحقل المقدّس. فلتكن لك البركة واليُمن؛ إنّي الآن أمضي، مشتاقًا إلى مشاهدة دارمارانيا (Dharmāraṇya).
Unspecified in snippet (contextual speaker within Vyāsa–Pāṇḍava dialogue of the adhyāya)
Tirtha: धर्मारण्य
Type: kshetra
Scene: एक श्रोता/यात्री हाथ जोड़कर वक्ता को प्रणाम करता है, ‘स्वस्ति’ कहकर विदा लेता है; पृष्ठभूमि में वन-क्षेत्र की ओर जाने वाला पथ, तीर्थ-यात्रा का संकेत।
FAQs
True faith culminates in darśana—after hearing a tīrtha’s glory, one seeks to personally witness and honor the sacred place.
Dharmāraṇya, praised as a powerful kṣetra whose greatness inspires pilgrimage.
No specific rite is prescribed here; the verse emphasizes pilgrimage intent (didṛkṣā) after hearing the māhātmya.