सर्वक्षेत्रनिवासाय क्षेत्रभिन्नात्मशक्तये । अशक्ताय नमस्तुभ्यं शक्ताभासाय भूयसे
sarvakṣetranivāsāya kṣetrabhinnātmaśaktaye | aśaktāya namastubhyaṃ śaktābhāsāya bhūyase
السجود لكَ يا من تقيم في كل حقلٍ مقدّس وفي كل جسد، وقوتُك تظهر كذواتٍ كثيرة تبدو متمايزة في كل مجال. ومع أنك متعالٍ عن كل قيدٍ واعتماد، فإني أنحني لكَ يا من تتجلّى في كل مكان كضياء القدرة ذاته.
King (Rājā) praising Śiva (implicit)
Tirtha: Sarva-kṣetra (conceptual)
Type: kshetra
Scene: A map-like sacred landscape with many shrines and bodies/figures, all connected by a single thread of light to a central, formless radiance—Śakti appearing as countless selves.
The Lord is the indweller of all beings and all sacred spaces, appearing as diverse powers while remaining transcendent.
None is specified; the verse universalizes all kṣetras as pervaded by Śiva.
No direct prescription; the verse supports worship through recognizing Śiva’s presence in all kṣetras and beings.