Mantra 17
मनो॒ न येषु॒ हव॑नेषु ति॒ग्मं विप॒: शच्या॑ वनु॒थो द्रव॑न्ता । आ यः शर्या॑भिस्तुविनृ॒म्णो अ॒स्याश्री॑णीता॒दिशं॒ गभ॑स्तावे॒ष ते॒ योनि॑: प्र॒जाः पा॒ह्यप॑मृष्टो॒ मर्को॑ दे॒वास्त्वा॑ मन्थि॒पाः प्र ण॑य॒न्त्वना॑धृष्टासि
máno na yéṣu hávaneṣu tigmáṃ vípaḥ śácyā vanútho drávantā | ā́ yaḥ śaryā́bʰis tuvínṛmṇo asyā́śrīṇītā́diśaṃ gábhastāv eṣá te yóniḥ | prajā́ḥ pāhi | ápamṛṣṭo márko devā́s tvā manthipā́ḥ prá ṇayantu anā́dhṛṣṭo'si
كما أن الفكرَ (سريع)، كذلك في تلك الاستدعاءات يجري الشرابُ الحادّ؛ والحكماءُ بقوّتهم يظفرون به وهو مندفع. والذي، بمسالك سريعة، ذو بأسٍ عظيم، قد بلغ الجهةَ في قبضته—هذا هو رَحِمُكَ: احمِ المخلوقات! قد طُهِّرت المَركا؛ فلتقدْكَ الآلهةُ، شاربو الشراب، قُدُمًا؛ إنك غيرُ مُتَغَلَّبٍ عليك.
मनो॒ । न । येषु॒ । हव॑नेषु । ति॒ग्मम् । विप॒ः । शच्या॑ । व॒नु॒थः । द्रव॑न्ताः । आ । यः । शर्या॑भिः । तु॒वि॒नृ॒म्णः । अ॒स्य । आ॒श्री॑णीता । आ॒दिश॑म् । गभ॑स्तौ । ए॒षः । ते॒ । योनि॑ः । प्र॒जाः । पा॒हि । अप॑मृष्टः । मर्कः॑ । दे॒वाः । त्वा॒ । म॒न्थि॒पाः । प्र । न॒य॒न्तु॒ । अना॑धृष्टः । अ॒सि॒