Mantra 43
द्यां मा ले॑खीर॒न्तरि॑क्षं॒ मा हि॑ᳪसीः पृथि॒व्या सम्भ॑व । अ॒यᳪ हि त्वा॒ स्वधि॑ति॒स्तेति॑जानः प्रणि॒नाय॑ मह॒ते सौ॑भगाय । अत॒स्त्वं दे॑व वनस्पते श॒तव॑ल्शो॒ वि रो॑ह स॒हस्र॑वल्शा॒ वि व॒यᳪ रु॑हेम
dyā́ṃ mā́ lekhīr antárikṣaṃ mā́ hiṃsīḥ pṛthivyā́ḥ sámbhava | ayáṃ hí tvā svádhitiḥ téti-jānaḥ prá nināya maháte sáubhagāya | atáḥ tvaṃ deva vanaspate śatá-valśo ví roha sahásra-valśā ví vayáṃ ruhema
لا تخدش السماء، ولا تؤذِ الفضاءَ بينهما (أنتاريكشا): من الأرض فلتنبثق. فإن هذا الفأس، إذ عرفك، قد أخرجك لِسعادةٍ عظيمة. لذلك، أيها الإله سيّد الغابة (فاناسباتي)، انبتْ من جديد بمئةِ فرعٍ، وانبتْ من جديد بألفِ فرع؛ ولْننبتْ نحن أيضًا ونزدهر.
द्याम् । मा । ले॑खीः । अ॒न्तरि॑क्षम् । मा । हि॑ᳪसीः । पृथि॒व्याः । सम्भ॑व । अ॒यम् । हि । त्वा । स्वधि॑तिः । तेति॑-जानः । प्र-नि॒नाय॑ । मह॒ते । सौ॑-भागाय । अतः । त्वम् । देव । वनस्पते । श॒त-व॑ल्शः । वि । रो॑ह । स॒हस्र॑-व॑ल्शाः । वि । व॒यम् । रु॑हेम ।