Mantra 42
अत्य॒न्याँ२ अगां॒ नान्याँ२ उपा॑गाम॒र्वाक् त्वा॒ परे॒भ्योऽवि॑दं प॒रोऽव॑रेभ्यः । तं त्वा॑ जुषामहे देव वनस्पते देवय॒ज्यायै॑ दे॒वास्त्वा॑ देवय॒ज्यायै॑ जुषन्तां॒ विष्ण॑वे त्वा । ओष॑धे॒ त्राय॑स्व स्वधि॑ते॒ मैन॑ᳪ हिᳪसीः
áty anyā́ṃ agāṃ nā́nyā́ṃ upā́gām arvā́k tvā párebhyo’vídaṃ páro’várebhyaḥ | táṃ tvā juṣāmahe deva vanaspate devayajyā́yai devā́s tvā devayajyā́yai juṣantāṃ víṣṇave tvā | óṣadhe trā́yasva svadhite mā́inaṃ hiṃsīḥ
لقد تجاوزتُ ما مضى، ولم أذهب إلى غيره. وإلى هنا وجدتُك—من البعيد، بل ومن القريب. نقبلك برضا، أيها الإله سيّد الغابة (فاناسباتي)، لأجل عبادة الآلهة؛ فلتقبلك الآلهة برضا لأجل عبادة الآلهة—(نأخذك) لفيشنو. أيتها النبتة (أوشَدهي)، احمِ؛ أيها الفأس (سفَذِتي)، لا تؤذِني.
अति । अ॒न्याम् । अगाम् । न । अ॒न्याम् । उप॑-अगाम् । अ॒र्वाक् । त्वा । परे॒भ्यः । अवि॑दम् । प॒रः । अव॑रेभ्यः । तम् । त्वा । जुषामहे । देव । वनस्पते । देव-य॒ज्यायै॑ । दे॒वाः । त्वा । देव-य॒ज्यायै॑ । जुषन्ताम् । विष्ण॑वे । त्वा । ओष॑धे । त्राय॑स्व । स्वधि॑ते । मा । एनम् । हिᳪसीः ।