तप॑से॒ स्वाहा॒ तप्य॑ते॒ स्वाहा॒ तप्य॑मानाय॒ स्वाहा॑ त॒प्ताय॒ स्वाहा॑ घ॒र्माय॒ स्वाहा॑ । निष्कृ॑त्यै॒ स्वाहा॒ प्राय॑श्चित्त्यै॒ स्वाहा॑ भेष॒जाय॒ स्वाहा॑
tápase svāhā́ tápyate svāhā́ tápyamānāya svāhā́ táptāya svāhā́ ghármāya svāhā́ | níṣkṛtyai svāhā́ prā́yaścittyai svāhā́ bheṣajā́ya svāhā́
قُربانٌ مقدَّس: سْفَاهَا للتَّپَس (الزُّهد المتَّقِد)؛ سْفَاهَا لِمَا يَحْتَرِق؛ سْفَاهَا لِمَن يُسَخَّن؛ سْفَاهَا للمُسَخَّن؛ سْفَاهَا للغَرْمَا (الشراب الحار/الحرارة). سْفَاهَا للكفّارة؛ سْفَاهَا لِـprāyaścitta (التوبة/التكفير)؛ سْفَاهَا للدواء الشافي.
तप॑से । स्वाहा । तप्य॑ते । स्वाहा । तप्य॑मानाय । स्वाहा । त॒प्ताय । स्वाहा । घ॒र्माय । स्वाहा । निष्कृ॑त्यै । स्वाहा । प्राय॑श्चित्त्यै । स्वाहा । भेष॒जाय । स्वाहा ।