आ तत्त॑ इन्द्रा॒यव॑: पनन्ता॒भि य ऊ॒र्वं गोम॑न्तं॒ तितृ॑त्सान् । स॒कृ॒त्स्वं ये पु॑रुपु॒त्रां म॒हीᳪ स॒हस्र॑धारां बृह॒तीं दुदु॑क्षन्
ā́ tát te indra āyávaḥ panantā́bhi yá ū́rvaṃ gómantaṃ títṛtsān | sakṛ́t sváṃ yé puruputrā́ṃ mahī́ṃ sahásradhārāṃ bṛhatī́ṃ dudúkṣan
إليكَ، يا إندرا، يُنشدُ آلُ آيو المديح—نعم، أولئك الذين يرغبون في العبور، (يبتغون) الحِمى الغنيَّ بالأبقار. مرّةً واحدةً وإلى الأبد حلبوا أرضَهم العظيمة، كثيرةَ البنين، ذاتَ الألفِ مجرى، الأمَّ السامية.
आ । तत् । ते । इ॒न्द्र॒ । आ॒यवः । प॒न॒न्त॒ । अ॒भि । ये । ऊ॒र्वम् । गोम॑न्तम् । तितृ॑त्सान् । स॒कृत् । स्वम् । ये । पु॒रु॒पु॒त्राम् । म॒हीम् । स॒हस्र॑धाराम् । बृ॒ह॒तीम् । दु॒दु॒क्षन्