Shukla Yajur Veda — Adhyaya 25, Mantra 47
अग्ने॒ त्वं नो॒ अन्त॑म उ॒त त्रा॒ता शि॒वो भ॑व वरू॒थ्य॒: । वसु॑र॒ग्निर्वसु॑श्रवा॒ अच्छा॑ नक्षि द्यु॒मत्त॑मᳪ र॒यिं दा॑: । तं त्वा॑ शोचिष्ठ दीदिवः सु॒म्नाय॑ नू॒नमी॑महे॒ सखि॑भ्यः
agné tvaṃ no ántama utá trātā́ śivó bhava varūthyàḥ | vásur agnír vásuśravā ácchā nakṣi dyumáttamaṃ rayíṃ dā́ḥ | táṃ tvā śociṣṭha dīdivaḥ sumnā́ya nūnám īmahe sákhíbhyaḥ
يا أغني، أنت أقربُنا، بل أنت حامينا؛ فكن مُباركًا رفيقًا، حصنًا واقيًا. أغني خيرٌ، ذائعُ الصيت بالغنى؛ قدْنا إلى الصواب؛ وامنحْنا ثراءً هو الأشدُّ إشراقًا. إياك، أيها الأشدُّ لمعانًا، المتلألئُ ضياءً، نلتمسُ الآن نعمتَك—لأجل رفاقِنا.
अग्ने॑ । त्वम् । नः॒ । अन्त॑मः । उ॒त । त्रा॒ता । शि॒वः । भ॒व॒ । वरू॒थ्यः॑ । वसु॑ः । अ॒ग्निः । वसु॑श्रवाः । अच्छा॑ । न॒क्षि॒ । द्यु॒मत्त॑मम् । र॒यिम् । दाः । तम् । त्वा॑ । शो॒चि॒ष्ठ॒ । दी॒दि॒वः । सु॒म्नाय॑ । नू॒नम् । ई॒म॒हे॒ । सखि॑भ्यः