Mantra 16
वसु॑भ्यस्त्वा रु॒द्रेभ्य॑स्त्वा ऽऽदि॒त्येभ्य॑स्त्वा॒ संजा॑नाथां द्यावापृथिवी मि॒त्रावरु॑णौ त्वा॒ वृष्ट्या॑वताम् । व्यन्तु॒ वयो॒क्तᳪ रिहा॑णा म॒रुतां॒ पृषतीर्गच्छ व॒शा पृश्नि॑र्भू॒त्वा दिवं॑ गच्छ॒ ततो॑ नो॒ वृष्टि॒माव॑ह । च॒क्षु॒ष्पा अ॑ग्नेऽसि॒ चक्षु॑र्मे पाहि
vásubhyas tvā rudrébhyas tvā ādityébhyas tvā saṃjā́nāthāṃ dyāvāpṛthivī mitrā́varuṇau tvā vṛ́ṣṭyāvatām | vyàntu váyo uktáṃ rihā́ṇā marútāṃ pṛ́ṣatīr gaccha vaśā́ pṛ́śnir bhūtvā diváṃ gaccha táto no vṛ́ṣṭim ā́vaha | cákṣuṣpā agne ’si cákṣur me pāhi
إلى الفَسُو (Vasus) أنتَ (أُقَدِّمُكَ)؛ وإلى الرُّدْرَة (Rudras) أنتَ؛ وإلى الآدِتْيَة (Ādityas) أنتَ. لْتُؤَلِّفِ السماءُ والأرضُ بينك في وفاق؛ ولْيُغْدِقْ مِتْرَا وَفَرُونَة (Mitra وVaruṇa) عليك المطر. ولْتُطْرَدِ القوى المُجَنَّحَةُ التي تَقْرِضُ وتُفْنِي. امضِ كجماعةِ المَرُوت (Maruts) المُرَقَّطَة؛ وكبقرةٍ عاقرٍ، صائراً بْرِشْنِي (Pṛśni)، امضِ إلى السماء؛ ومن هناك اجلبْ لنا المطر. أنتَ ذو بصرٍ، يا أَغْنِي (Agni)؛ فاحفظْ بصري.
वसु॑भ्यः । त्वा । रु॒द्रेभ्यः॑ । त्वा । आ॒दि॒त्येभ्यः॑ । त्वा । सं-जा॑नाथाम् । द्यावा-पृथिवी इति । मि॒त्रा-वरु॑णौ । त्वा । वृष्ट्या॑-वताम् । वि-अन्तु॑ । वयः॑ । उ॒क्तम् । रिहा॑णाः । म॒रुताम्॑ । पृषतीः॑ । गच्छ । व॒शा । पृश्निः॑ । भू॒त्वा । दिवम् । गच्छ । ततः॑ । नः॒ । वृष्टि॑म् । आ-वह । च॒क्षु॒ष्पाः । अ॒ग्ने । अ॒सि । चक्षुः॑ । मे॒ । पाहि