Mantra 48
इ॒दᳪ ह॒विः प्र॒जन॑नं मे अस्तु॒ दश॑वीर॒ᳪ सर्व॑गणᳪ स्व॒स्तये॑ । आ॒त्म॒सनि॑ प्रजा॒सनि॑ पशु॒सनि॑ लोक॒सन्य॑भय॒सनि॑ । अ॒ग्निः प्र॒जां ब॑हु॒लां मे॑ करो॒त्वन्नं॒ पयो॒ रेतो॑ अ॒स्मासु॑ धत्त
idáṃ havíḥ prajánanaṃ me astu daśavīráṃ sárvagaṇaṃ svastáye | ātmásani prajā́sani paśúsani lokásany abháyasani | agníḥ prajā́ṃ bahulā́ṃ me karotv ánnaṃ páyo réto asmā́su dhatta
لِيَكُنْ هٰذَا القُرْبَانُ (هَفِس) لِي سَبَبًا لِإِنْجَابِ الذُّرِّيَّةِ—غَنِيًّا بِأَبْنَاءٍ أَشِدَّاءَ، مُكْتَمِلًا بِجَمِيعِ جَمَاعَاتِهِ، لِلسَّلَامَةِ؛ نَيْلَ الذَّاتِ، وَنَيْلَ الذُّرِّيَّةِ، وَنَيْلَ المَاشِيَةِ، وَنَيْلَ العَالَمِ، وَنَيْلَ عَدَمِ الخَوْفِ. لِيَجْعَلْ أَغْنِي لِي ذُرِّيَّةً كَثِيرَةً؛ وَلْيَضَعْ فِينَا الطَّعَامَ وَاللَّبَنَ وَالبَذْرَ (رِيتَس).
इदम् । हविः । प्र-जननम् । मे । अस्तु । दश-वीरम् । सर्व-गणम् । स्वस्तये । आत्म-सनिः । प्रजा-सनिः । पशु-सनिः । लोक-सनिः । अभय-सनिः । अग्निः । प्रजाम् । बहुलाम् । मे । करोतु । अन्नम् । पयः । रेतः । अस्मासु । धत्त